Kendinde 'mizantrop'luk alameti gören var mı?


Bilmeyenler için tanımını buraya bırakıyorum;

Mizantropi
sözlük anlamıyla "insanlardan nefret etmek, ürkmek veya sevmemek " anlamına gelir. Bu görüş ve düşüncelerin etkin olduğu kimselere ise mizantropist denir. [vikipedi]

'tabii ki bir insanı sevebilirsiniz, eğer onu yeterince tanımıyorsanız' der bukowski.

Özellikle son üç aydır kendimde insanlardan ruhen ve fiziken uzaklaşma gözlüyorum.

Malesef kimse okumuyor. Kimse 'gerçek manada' okumuyor. Sanatla ilgilendigini söyleyen insanlar artik beni heyecanlandirmiyor çünkü henüz muhabbet ilerlemeden aslında hiç mi hiç ilgilenmediklerini, ancak çok popüler olan, yüzeydeki birkaç şeyi yalan doğru ayırt etmeden hafızalarına attıklarinı ve konuya hakim olan insanlardan cok daha fazla bu bildiklerini pazarladiklarini goruyorum. Artik insan tanimak, yeni hikayeler dinlemek dahi cazip gelmiyor.

Cioran gibi ben de nietzche'ye kızıyorum üst insan diye bir kavrami ortaya attigi için. Çünkü bunu mümkün görmuyorum.

Benzer durumlar yaşayan var mı?

Niteliksiz hepsi birbirinin aynı olan, ömrünu korkarak ve anlamsız çekinceleri yüzünden binbir sınırla geçiren insanlar arasında yaşamak ağır geliyor mu?
Beni bir bulantı aliyor.
Ki bahsettigim kitle muhtemelen bircogunuz için 'entelektüel' diye adlandirılasıdır. Oysa bomboşlar. Ancak ağızlarinda bir iki filazof, bir iki önemli yonetmen, birkaç tablo, birkaç içki ismi... konuşur dururlar.
Gerçekten mide bulandırıcı. Maskeler içindeki insanlar. Maskenin altı bomboş. Yalnizca görüntuden ibaret..

Bu insanlar arasinda yaşayıp da bencilleşmemek yahut münzevileşmemek çok zor.
Kendinde 'mizantrop'luk alameti gören var mı?
Cevapla