Çöp Tenekeleri

Radyoda Cat Stevens "Wild World" çalıyor.. Size şu an kafamdan geçenleri bir yazar edasına bürünmeden anlatmak istiyorum. Bu yüzden herhangi bir anlam ve imla kargaşası ile karşılarsanız baştan affınıza sığındığımı bilmenizi isterim.

Stevens'ın hemen hemen tüm plakları var bende, hepsi babamdan kalma ve ergenliğime eşlik eden; yürek parçalayacı, lirik ama yalın melodilere eşlik eden mutlak sözlerin sıkıştırıldığı! plaklar. Stevens'ın başlıca teması "yitirilen masumiyet"tir. "Where do the children play" adlı parça barındırdığı hüzünle, çok çok öncelerden günümüz dünyasına bir gönderme yapmaktadır aslında.

Cat Stevens'da gerçek şairlerin yalınlığı vardı, ama o benim için bundan öte bir şeyi temsil ediyordu. Yanlızlığımda kerdeşti bana, dostumdu, bisikletimin sönmüş lastiğini şişiren bir el pompası, hoşlandığım kıza açılmam için beni tetikleyen bir el bombası gibiydi.

12''lik plakları bilirsiniz. Halen yaptığı işe saygı duyan bir kaç dj/produktor bu plakları gözü kapalı döndürmeyi sever. Bu his o kadar yücedir ki plakla göz göze geldiğinizde sanırsınız ki sevdiğiniz kişi kulağınıza aşk sözcükleri fısıldamış ve özgür bir şekilde karşınızda dans ediyor. Tüm hislerinizi o plağa yerleştirmişsiniz ve o sizin gözlerinizin önünde ruhunu arındırıyor, üstelik sizin hislerinizle..

Malesef ki vinil plakların yerini digital ses dosyalarının almasıyla müzik artık kendi kabuğuna sıkışıp! kalmaya mahkum oldu ki aslında burada verilen mesaj müziğin artık seyredilebilir bir tiyatro oyunundan çıkıp, günde yirmi kere tekrarı yayınlanan alelade bir Tv dizisinden ibaret oluşuydu. Cat stevens'ın "Mona Bone Jakon" albumünün kapağında gözyaşı döken gri bir çöp tenekesi vardır, sanki olacakları önceden tahmin edercesine.. Zamanımızı bundan daha iyi anlatan bir metafor biliyor musunuz?

Bizler "Ağlayan Çöp Tenekeleri" dünyasını yarattık.