Olric: Sadece Turgut Özben'in Değil, Hepimizin İç Sesi

Bu bencemde Oğuz Atay ve onun hayali arkadaşı olan Olric arasında geçen diyaloglardan bahsetmek istiyorum.

Öncelikle Olric kimdir?

Oğuz Atay'ın çokça ünlü olan "Tutunamayaanlar" adlı eserinde Turgut Özben'in aklında yaşayan, gerektiğinde her yardımı yapan ve Turgut'a efendimiz diye seslenen hayali varlıktır.

Tutunamayanların inadına bir adamın ben'liğine yapışıp kalmıştır.

Haklı kimdir Olric?
- Herkestir Efendim.
Herkesin haklı olduğunu sandığı yerde haklı olduğunu savunmak nedir Olric?
- Gereksiz tartışmaktır Efendim.
Haklıyı haksızı nasıl bulacağız Olric?
- Kabullenerek Efendim...

Acaba iyi bir şey olacak mı Olric?
- Hayır Efendim. İyi şeyler birdenbire olur, bu kadar bekletmez insanı..

Hayat Olric, bana yine yalan söyledi ..
- Her zaman yaptığı şey, Efendim.. Kime söylemedi ki ?

Nedir benden istenen Olric?
- Herkesin olmasını istediği sen Efendim...
Ben herkesin istediği ben olursam ben ne olurum Olric?

Saat kaç Olric?
- Onunla bir ömür olmaya az kaldı efendim...

Bu aralar havalar mı bozdu Olric?
- Hayır efendim.
Peki bu gözlerimdeki yaşlar Olric?
- Bozulan havalar değil insanlar efendim..

Onların, bu kızgın güneşin altında nasıl öldüklerini düşünemiyorum Olric.
-Ölüler için sıcakta soğuk da birdir; duymazlar efendim..

‎"Belki de geceler hep iyiydi, ne dersin Olric? Belki de kötü olan bizdik. Bu işte bir yanlışık mı var Olric?
- Bu işte bir yalnızlık var efendim...

‎"Neden Olric?
- Ne neden efendim?
Neden hep imkansızı seviyorum?
- Belki de imkansızlar sizi seviyordur efendim...

Son olarak size beni en çok etkileyen, ilk okuduğumda hissettiğim hislerin hâlâ muhafaza edildiği alıntıyı da paylaşmak istiyorum.

Nerede hata yapıyoruz Olric?
- Uygulamada efendim.
Nasıl yani Olric?
- Hiç onun saçlarına dokunmak, sadece kokusunu hissetmek, sıcaklığını duymak yerine diğerleri gibi sadece cinsel obje olarak gördünüz mü?
Hayır Olric..
- Çıkar gözetmeksizin, iyi de kötü de her şeyine razı olarak yanında oldunuz mu?
Evet Olric..
- Onu; O'ndan çok sevmediniz mi? Ondan çok düşünmediniz mi? O gülerken bile gerçekten gülüyor mu diye kendi içinizi yemediniz mi? Saçının teline zarar gelse dünyayı ateşe vermediniz mi? Sesini duymakla bile eliniz ayağınız kesilmedi mi?
Öyle Olric..
- Daha ne olsun Efendim?
Ne yapmalı Olric?
- Özür dileyin efendim.. Onu ondan çok sevdiğiniz için, Onu ondan çok düşündüğünüz için, yeri geldiğinde anasından babasından çok koruyup kolladığınız için, zor anlarında çıkarsızca yanında olduğunuzda size minnettarken, yüzünde tebessüm varken unuttuğu için, kendinden korkup sizi sevmediği için, bunca sevgiye rağmen hala kaçtığı için, yalancı bakışlarla bakmayıp, yüreğinizin en derininden gelen sevgiyle onu sevdiğiniz için, canınızı bu kadar yaktığı için özür dileyin efendimiz..
Ama Olric!
- Dileyin! Hata sizin efendim..
Özür dilerim ey yâr gönül tahtıma seni sultan eylediğim için..
Affet beni diğerleri kadar basit sevemediğim için..

Gördüğünüz gibi Olric aslında hepimizin içerisinde bulunan; kimilerinin can kulağı ile dinlediği, kimilerinin ise duymazdan geldiği daima doğruyu söyleyen iç sesimizdir.

Önünüze iki yol çıktığında sizi "Sağa dön." diye uyaran, ya da hayatınızın en önemli kararını vermeniz gerektiğinde içten içe konuşan, asla yanılmayan kişi Olric'tir. Eğer onu dilerseniz, hiçbir zaman pişman olmazsınız.

Tabii asıl beceri o iç sesi tamamen sessizliğe gömülmeden önce farkedebilmek. Sizin de kişisel tartışmalarınızı yapabildiğiniz, sonucun getirebileceği eksileri ve artıları objektif bir şekilde yansıtan, sizi zor durumdan kurtaran bir Olric'iniz varsa çok şanslısınız.
Okuduğunuz için teşekkürler.