Sevginin ve Aşkın Gücü

"Üç Kardeşin Öyküsü" Bölüm 4

-Yeter, durun artık!

-Dayan kardeşim, dayan Alex, diye bağırdı Denis. Bu alçakların zulmüne boyun eğmeyeceğiz.

-Ama bu işkenceye tahammül edemiyorum!

Billy hiç konuşmuyor sessiz sessiz ağlıyordu.

-Başkanım siz de bir şeyler söylesenize! Yoldaşlarımıza moral versenize!

-Ben ne diyebilirim ki Denis? Artık her şey bitti.

-Siz ne biçim lidersiniz? Diye bağırdı John. O makamı hiç hak etmiyorsunuz. Siz... siz korkağın tekisiniz!

-Bakıyorum da kendi içinizde bile anlaşamıyorsunuz, dedi Rose. Hayattayken bu ülkeye ve bize pek bir faydanız dokunmadı ama üzülmeyin. Öldükten sonra benim için harika birer kadavra olacaksınız.

-Yanılıyorsun, dedi Denis. Hayattayken elimizden geldiğince tüm insanlara yardım ettik. Evet, belki çok büyük işler başaramadık ama sizin gibi iblislerin karşısında daima dik durduk. Ben ölmekten korkmuyorum!

Cümlesini bitirdikten sonra düşünmeye başladı. Ölmekten korkmadığı doğruydu ama dünyadaki sevdiklerini bırakmak onu çok korkutuyordu. Özellikle de eşi Katy'i...

-Ölmekten korkmadığını söylüyorsun ama anlaşılan seni korkutan bir şeyler var. Merak ediyorum de senin ailen var mı? Eşin ve çocukların yani?

-Bu seni ilgilendirmez!

-Anlaşılan var...

-Sen kendini zeki mi sanıyorsun?

-Boşuna çeneni yorma, ben ne düşündüğünü tahmin edebiliyorum.

Denis sonunda pes etti.

-Evet, evliyim ama çocuğum yok.

-O halde eşin seni merak etmiş olmalı.

-Karımdan uzak dur! Onun adını ağzına alma, sakın!

-Küçük bir oyun oynamaya ne dersin? Dedi Pearl. Eşine bir mektup yazıp buraya çağıralım. Eğer gelme cesaretini gösterirse seni serbest bırakırız ama gelmezse ölürsün.

-Katy'nin hayatını tehlikeye atmam! Asla! Ölürüm daha iyi...

-O halde şartları biraz değiştirelim, dedi Daisy. Eşin gelirse hepinizi serbest bırakırız ama gelmezse hepiniz ölürsünüz. Düşünmen için sana yirmi dakika veriyoruz.

-Ben... diye söze başladı Denis. Karımı çok seviyorum ama yoldaşlarımın ölümüne de göz yumamam. Anlaşmayı kabul ediyorum.

-Bunu yapma! Diye bağırdı John. Bu alçaklar seni oyuna getirmek istiyor, bizi boşver, sakın Katy'i böyle bir tehlikeye atma!

-Ben Katy'i her şartta korurum ama benim yüzümden ölmenize izin veremem.

-Öyleyse şu kalem ve kağıdı al, mektubu yaz, dedi Rose.

İki gün sonra...

-Bu kadının geleceği falan yok, diye söylendi Rose. Şunları öldürelim gitsin.

-Mektup eline biraz geç ulaşabilir, dedi Daisy. Bir gün daha bekleyelim.

Tam o sırada kapı çaldı. Birisi kapının tokmağına üç kez vurdu.

-Sanırım o geldi, dedi Pearl.

Kapıyı açtılar, karşılarında yirmili yaşlarda zarif ve güzel ama yüzü korkudan bembeyaz olmuş bir kadın vardı.

-Siz Pearl, Rose ve Daisy olmalısınız. Buraya eşim Denis'i almaya geldim.

Yüzündeki dehşet ve korkuya rağmen sesi hiç titrememişti. Pearl kızın cesaretine şaşırdı ve bir süre konuşmadı.

-İçeri gel, dedi sonunda.

Denis karşısında Katy'i görünce hem sevindi hem de kötü hissetti.

-Katy... dedi cılız bir sesle. Buraya hiç gelmemeliydin. Özür dilerim...

Katy ona gülümseyerek baktı ve yanına gidip sarıldı.

-Seni burada bırakamazdım. Sakın kendini suçlu hissetme. Seni seviyorum.

-Ben de seni seviyorum bir tanem.

Rose ve Daisy bu manzarayı hayret ve takdirle izliyordu, Pearl ise sıkılmaya başlamıştı.

-Bu kadar samimiyet yeter, dedi. Siz gerçekten çok aptalsınız. Sizi serbest bırakacağımıza nasıl inanırsınız?

4. Bölüm sonu.

5. Bölüm çok yakında gelecek. :)