Efsane Denince Akla Gelen İlk İsim Olan Simurg! Bu Güzel Ve Gösterişli Kuşa Yakından Bakalım Mı?

Selamlar KsCan’lar!

Bugün de hepimizin mutlaka duyduğu, efsane deyince akla ilk sıralarda gelen ihtişamlı bir varlığı konu almak istedim.

Evet! Namıdiğer Zümrüd-ü Anka!

Küllerinden doğan, yeniden dirilmeyi temsil eden, bilgili yüce kuş Simurg.

Simurg başlıca Pers mitolojisinde görülen efsanevi bir yaratıktır. Dört bir yanı ateşle çevrili, ölümsüz bir varlıktır. Bilgi Ağacı’nda yaşadığına inanılır.

• Simurg, efsanelere göre dünyanın üç kere yıkıldığına şahit olacak kadar yaşlıdır. Bu yaşadığı üç ömürden dolayı evrendeki her şeyden daha da bilgilidir. Her şeyi bilir ve görür.
  
  
• Sasani Persler, Simurg’un adım attığı her yerin yeşerdiğini ve bastığı her yere bereket dağıttığına inanırdı. İnanışa göre Simurg, gök ve yerin tam ortasında yaşar ve yer-gök arasında bağı oluştururdu. “Hayat Ağacı”nda yaşadığına da inanılırdı.

1-İyilikçi bir kuş olan Simurg’un yaşadığı yerin çevresinde çeşit çeşit iyileştirici bitkiler olduğuna inanılırdı. Bu bitkilerin çevrelediği suda yıkanan Simurg’un şifacı olduğuna inanırlardı.

2-Bir başka inanışa göre Simurg uçmak için her havalandığında kanatları sonsuzluğa kadar açılır, yaşadığı Bilgi Ağacı’nın yapraklarını titretirdi. Titreme sonucu ağaçta yetişen bütün tohumlar (bunlar binbir çeşit şifalı bitkilerin tohumları oluyor) dünyasının dört bir yanına saçılırdı. Doğanın getirisi olarak büyüyen ve yetişen bütün bu bitkileri insanlar hastalıklarda tedavi amaçlı kullanırlardı. Kanatlarındaki her tüy tanesinin ayrı bir hastalığın şifası olduğuna inanılırdı.

3- Simurg, birçok şekilde tasvir edilmiştir. Kimi zaman aslan başlı, kimi zaman insan başlı, kimi zaman da köpek başlı resmedilir. Tüyleri bakır renklidir ve göz alıcı bir şekilde parlar. Kuş olarak bilsek de kimi zaman insan olarak tasvir edilmişliği de vardır.

SİMURG’UN SEMBOLİZMDE ANLAMI

Simurg çoğu inanışta ölümsüzlüğe denktir.
Simurg, öleceğini anladığı zaman kendini bir ateşe atar ve tamamen yanar. Ateş dindiktan sonra kalan küllerinden yeniden doğar. Yeniden doğma, reenkarnasyon ve aydınlanma anlamına gelir. Bu eylem, cehennem inancına da atıfta bulunur. Alevler arasında yaşadığı ömrün bedelini ödeyen Simurg, küllerinden yeniden doğarak arınmış bir şekilde yeniden doğar.

Simurg’un diğer isimleri:

• Batı - Feniks
• İran - Simurg
• Orta Doğu - Anka Kuşu
• Türk - Kerkes
• Çin - Tanniao
• Homa
• Rokg
• Zümrüd-ü Anka

Hikayede Simurg:

Efsaneye göre Simurg, bütün kuşların şahı olarak bilinirmiş. Her türden kuşun özendiği, hayran olduğu bir kuşmuş Simurg. Herkesin hayran olduğu ihtişamlı Simurg yalnızca bir kuşa hayranlık beslermiş. Dişi bir Şahin. Bu dişi kuşa vurulmuş kuşların şahı. Gökte uçarken süzülüşüne, avlanırken avına attığı bakışlara hayran kalırmış.

Diğer bütün dişi kuşların aşık olduğu Simurg’un, bu şahine aşık olmasını bütün dişi kuşlar kıskanmışlar. Dişi kuşların arasında bir kuş varmış ki, o şahini herkesten daha çok kıskanırmış. Dişi bir güvercin. Bu güvercin Şahin ve Simurg kadar yükseğe uçamadığı için uzaktan izlermiş ikisinin aşkını. İzledikçe ağlar, gözyaşlarını içine akıtılmış.

Günlerden bir gün Simurg, ormanda gezerken bir kurt sürüsüyle karşılaşmış. Bu sürü o kadar büyükmüş ki, ihtişamlı Simurg bu sürüyü yenememiş. Ne öldürmüş ne de ölmüş ancak kanatlarından yara almış. Kartal ve Doğan, Simurg’u en tepedeki evine götürmüş. Bunu duyan Şahin gelir gelmez ağıt yakmış ve ağlamaya başlamış.
Aynı zamanda aşağılarda bir yuvada dişi güvercin için için ağlarmış. Gel zaman git zaman, Şahin avlarına eskisinden fazla ilgi duymaya başlamış. Gözü artık Simurg’u görmez olmuş. Kısa bir zaman sonra ise bir akbaba ile çok uzaklara gitmiş ve Simurg’u terk etmiş. Bunu uzaktan hüzünle izleyen Simurg, hiç ses etmemiş ancak öfkesini ağıtlara dökmüş. Yaralı ve öfkeli aşığın sesi bütün ormanı sarar olmuş.

Bu ağıtları duydukça yüreği dağlanan güvercin artık dayanamamış ve Simurg’a, aşkına uçmaya karar vermiş. Bir kere bile olsa o tüylere dokunmak, yaralarını sarmak istiyormuş. Simurg o kadar yüksekte yaşıyormuş ki, güvercin günlerce yol gitmiş. Kayalar düşmüş, aşmış. Yağmur yağmış, saklanmış. Her gün daha da yakından duymuş Simurg’un sesini.

Bu sırada Simurg, o kadar üzülmüş ki ağladıkça etrafını alevler sarmaya başlamış. Alevler yükseldikçe Simurg yanmış. Yandıkça tükenmiş. Alevler dindiğinde Simurg’dan geriye sadeve külleri kalmış.

Dişi güvercin en tepeye vardığında, küllerle karşılaşmış. Sevdiğini bir kere bile görememiş olmanın ve onu kaybetmenin üzüntüsüyle kendini küllerin ortasına bırakmış ve ağlamaya başlamış. Gözünden düşen bir damla bütün dumanı geri savurmuş. Kalan birkaç alev zerresi, güvercinin aşkı karşısında heyecanlanmışlar ve büyümeye başlamışlar. Kuru kül hayat dolmuş, güvercinin bir damla yaşını kabul etmiş. Alev büyüdükçe büyümüş ve Simurg yeniden doğmuş.

Uğruna ağladığı ve yandığı aşkının değil de, ona duyulan bu karşılıksız sevgi sayesinde hayata döndüğünü anlayan Simurg, güvercini kanatları arasına alarak yuvasından da tepeye götürmüş.

Evet tatlımcık üyecikler 🙃

Özetle ve son olarak şunu söylemek istiyorum.
Aslında Simurg, her koşulda siz tam bitti derken hiçbir şeyin bitmediğini anlatır bizlere. Yandık deriz, bittik, kül olduk. Oysaki bir damlayla hayat buluruz. Simurg için bu güvercinin aşkıydı. Bizim için kim bilir nedir?
Başka bir şey de şu; aslında önemli olan sadece bizim sevgimiz değildir. Bizi önemsemeyen, görmeyen, değer vermeyen, yok sayan, hiç eden ve hayattan koparan insanların peşinde koşmaktan kül oluyoruz ve ardımızda sadece toz bırakıyoruz. Güvercin küçüktü, Simurg kadar ihtişamlı değildi belki ama güvercinden bile küçük olan tek bir damla yaş hayat verdi Simurg’a. Önemli olan ne kadar büyük, varlıklı, bilgili, dolu olduğumuz değildir. Hayatta her şeyde bir hikmet vardır.
Hayatta herhangi bir zaman “İşte şimdi her şey bitti,” diyecek olursanız bu hikaye aklınıza gelsin.

Küllerinizden yepyeni doğmanız dileğiyle 🫶🏻