Pink Floyd - Comfortably Numb Şarkısına Yakından Bir Bakış

" Merhaba? İçerde kimse var mı? "

Sessizliği bozan bu soruyla şarkı başlıyor.

Comfortably Numb, Pink Floyd'un en sevilen şarkılarından biri. Grup tarafından verilen röportajlara göre bu şarkı konserden hemen önce yaşanmış olan bir olayı anlatıyor. Grup üyelerinden biri konser başlamak üzereyken psikolojik rahatsızlık ve alınan bir uyuşturucu madde sebebiyle otel odasından çıkmıyor. Bunun üzerine şarkının girişinde kapıya vurmakta olan doktor içeri giriyor.

" Beni duyabiliyorsan başını salla.
Evde kimse var mı? "

Evde kimse var mı cümlesi, Pink Floyd'un Evde Kimse Yok şarkısına bir gönderme olabilir. Pink'ın akıl sağlığını sorgulamak üzere kendine sorduğu bu soruyu, kendinden geçmiş haldeyken doktorun da sorduğunu hayal etmiş olma ihtimali yüksek. Pink'in zihnindeki konuşma ile doktorun konuşması çatışıyor bir halde.

" Hadi ama... Kötü hissettiğini anlıyorum.
Acını yatıştırıp ayağa kalkmanı sağlayabilirim.
Sakinleş. Bana biraz bilgi vermelisin.
Sadece temel gerçekler,
Tam olarak neresi acıyor? "

Doktor açıkça yardımcı olmaya, ona ulaşmaya çalışıyor. Ama Pink'in yaşamakta olduğu acıyı "kötü hissetmek" olarak tanımlamak durumu olduğundan çok daha hafif gösteren bir ifade. Doktor acıyan yeri soruyor fakat bu acı hiçbir yerde, aynı zamanda her yerde. Bu acı fiziksel değil, parmakla gösterilecek bir şey değil. Bu acı derin bir şekilde zihnine kök salmış ve varlığının özü haline gelmiş.

Bunun üzerine Pink, doktoru cevaplıyor.

" Acım yok. Sen gittikçe uzaklaşıyorsun.
Uzak bir geminin dumanı tütüyor ufukta.
Dalgaların içinden geliyor gibisin,
Dudakların kıpırdıyor ama ne söylediğini duyamıyorum. "

Belirttiği üzere acı fiziksel değil duygusal bir acı. Pink gerçekliğin bilincinde kalmakta zorlanıyor, doktorla iletişim kuramıyor ve onu anlayamıyor. Gördüğü ve duyduğu her şey dalgaların içinden geliyormuşçasına dengesiz ve sallantılı. Tutunmaya çalıştığı akıl sağlığı, zihninin çalkantılı okyanusunda batmamaya çalışan bir gemi gibi ve gittikçe uzaklaşıyor.

Pink konuşmaya devam ediyor ama doktorla mı yoksa kendi kendine mi bilinmez. Belki zihninde söylüyordur bu sözleri.

" Çocukken bir gün ateşim çıkmıştı.
Ellerim sanki iki balona dönmüş gibiydi.
Şimdi bu hissi yine yaşıyorum.
Açıklayamam...zaten sen de anlamazsın.
Normalde böyle değilim.
Şimdi keyifli bir uyuşukluk içindeyim. "

Bilirsiniz ki yüksek ateş durumunda kişi iletişim kuramaz durumdadır. Sesler sanki uzak ve sisli bir ortamdan geliyormuş gibidir. Gerçeklik hayal meyal bir halde, zihin yarı uyku yarı uyanık durumdadır. Pink, çocukluğundan gelen bu anıyı şu an hissettiklerine benzetiyor. Anlıyoruz ki bu durumda doktordan yardım istemiyor. Çünkü aldığı uyuşturucu nedeniyle şimdi ateşli hastalıkta hissettiğimiz o keyifli uyuşukluk modunda. Ne kendini açıklama isteği var ne de birinin açıkladığı şeyi anlayacağına dair inancı.

Ama verilmesi gereken bir konser var. Bunun üzerine doktor farklı bir yöntem deniyor.

" Tamam. Yalnızca küçük bir iğne.
Artık zihninde çığlık kalmayacak.
Ama kendini biraz hasta hissedebilirsin.
Ayağa kalkabilir misin?
Sanırım etkisini gösteriyor, güzel.
Bu senin gösteriyi sürdürmeni sağlayacak.
Hadi artık gitme zamanı. "

Aldığı uyuşturucunun verdiği zihinsel bulanıklığı ve fiziksel yorgunluğu yok edecek olan bu ilacın işe yaradığını görüyoruz. Gerçekliğin soğuk tokatıyla uyanan Pink, bu sefer başka bir çocukluk anısını hatırlıyor.

"Çocukken bir an için bir şey gördüm sanmıştım,
Gözümün ucuyla...
Bakmak için döndüm, fakat kaybolmuştu.
Şimdi tam hatırlayamıyorum.
Çocuk büyüdü, rüya da kayboldu.
Şimdi keyifli bir uyuşukluk içindeyim. "

Gözünün ucuna takılan şey belki de normal bir yaşamdı. Zorlu geçen çocukluğu ona normal bir hayatı ancak göz ucuna takılan bir rüya olarak gösterdi. Şimdi bir yetişkin olarak bu anıyı kederle hatırlıyor. O çocuk büyüdü ve rüya da kayboldu. Normal bir hayat için umudu kalmadı.

Ama artık bir önemi yok. O şimdi keyifli bir uyuşukluk içinde.

Şarkı için