Her Şairin Bir Hikayesi Vardır: Türk Şairlerin Gülümseten Şiirleri ve Hikayeleri!

Merhaba! Başlıktan içeriği tahmin edebiliyorsunuzdur. Dün biriyle bu konuda güzel bir sohbet ettik ve neden konuyla alakalı bir Bence yazmıyorum dedim. Kısa hikayelere ve hoş anılara bayılan bir milletiz malumunuz. Hadi biraz eskilere gidelim, gülümseyelim!

Aşka aşık adam Nazım Hikmet'in Ceviz Ağacı şiirinin hikayesi dinleyenleri gülümsetiyor!

Anlatılanlara göre Nazım Hikmet polis tarafından arandığı günlerde çok özlediği Piraye'siyle Gülhane parkındaki bir ceviz ağacının altında buluşmak için anlaşır ancak parka gittiğinde her yerde polislerin olduğunu görür ve saklanmak için bir ceviz ağacına tırmanır. O sırada her şeyden habersiz Piraye gelir buluşma yerine. Yakalanacağını bildiği için sesini çıkaramaz Nazım Hikmet. Piraye Nazım'ı fark etmez ve buluşma gerçekleşmez. Böylece bu şiir dökülür Nazım Hikmet'in kaleminden. Şairin şiirinde anlattığı gibidir aslında her şey:

Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane parkında,
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.

Özdemir Asaf gibi bir adamın platonik aşık olduğu dünyadan ne beklersiniz arkadaşlar! Lavinia şiiri, hikayesini dinleyenleri daha da duygulandırıyor!

Özdemir Asaf üniversite yıllarında güzelliğiyle bilinen Mevhibe Hanım'a aşık olmuştur ancak aşkına karşılık alamamıştır. Onun için yazdığı Lavinia şiiriyle katıldığı yarışmayı kazanmış ve daveti kabul ederek şiirini okumak üzere kürsüye çıkmıştır. Söylenenlere göre Mevhibe Beyat'ta o sırada oradadır ancak Özdemir Asaf şiirini okurken salondan ayrılır. Bu olaya çok kırılsa da hiçbir şey belli etmez Özdemir Asaf. Her şey şiirde söylediği gibi kalır. Mevhibe Hanım hiçbir zaman bilmez kendisinin Özdemir Asaf'ın Lavinia'sı olduğunu.

Sana gitme demeyeceğim,
Ama gitme, Lavinia.
Adını gizleyeceğim
Sen de bilme, Lavinia.

Mesafelerin ayırdığı aşıklar: Attilâ İlhan ve Maria Missakian! Şiirine unutmak zorunda kaldığı kadının ismini vermiş meğer Attilâ İlhan!

Attilâ İlhan, Paris'te Ermeni asıllı Maria ile tanışır ve kısa sürede aşık olurlar birbirlerine. Attila İstanbul'a dönse de ikili mektuplaşmaya devam ederler ancak şair ne yaparsa yapsın Maria'yı İstanbul'a getirmenin bir yolunu bulamaz. Zamanla mektuplar kesilir ve Attilâ İlhan'ın aldığı haberlere göre Maria bir müzisyenle evlenmiş, çocukları olmuştur. Bunun üzerine Attilâ İlhan kendisi için yazdığı şiiri Maria Missakian'a gönderir ve bir daha görüşmezler.

Yine akşam oldu Attilâ İlhan,
Üstelik yalnızsın sonbaharın yabancısı.
Belki Paris'te Maria Missakian,
Avuçlarında bir çarmıh acısı,
Gizlice bir sefalet gecesi,
Çocuğunu boğarmış gibi boğup Paris'i,
Sana kaçmayı tasarlar her akşam.

Yasak bir aşk, sanat, duygular, umut ve ölüm... Mari Gerekmezyan ve Bedri Rahmi Eyüboğlu'nun aşkını en iyi anlatan kelimelerdir bunlar. Onlardan geriye sadece hüzünlü hikayesiyle "Karadutum" şiiri kaldı!

Evli ve çocuklu bir adamdı Bedri Rahmi, güzel sanatlar akademisinde asistandı. Mari oraya misafir öğrenci olarak geldi. Aşık oldular ne olduğunu anlamadan birbirlerine. Bu sanatsal aşkın sonucunda şiirler yazdılar, tablolar çizdiler, büstler yaptılar birbirleri için. Kader son sözü söyledi ve ölümcül bir hastalıkla aldı Mari'yi, Bedri Rahmi'nin kollarından. Şair son noktaya kadar çırpınsa da sevgilisini kurtarmak için, sonuçsuz kaldı çabaları. Bedri Rahmi'nin, bilinenin aksine karısına değil Mari'ye yazdığı sevilen şiiri Karadutum kaldı onlardan geriye!

Sigara paketlerine resmini çizdiğim,
Körpe fidanlara adını yazdığım,
Karam, karam.
Kaşı karam, gözü karam, bahtı karam.
Sıla kokar, arzu tüter,
Ilgıt ılgıt buram buram.
Ben beyzade, kişizade,
Her türlü dertten topyekün azade.
Hani şu ekmeği elden suyu gölden.
Durup dururken yorulan,
Kibrit çöpü gibi kırılan,
Yalnız sanat çıkmazlarında başını kaşıyan,
Artık otlar göstermelik atlar gibi bedava yaşayan,
Sen benim mihnet içinde yanmış kavrulmuşum.

🕊🕊🕊

Yazarken keyif aldım, dilerim okurken gülümsetebilmişimdir sizleri de. Sizi sıkmamak adına burada bitiriyorum Bencemi. Şiirlerden yaptığım alıntıları kısa tutmaya çalıştım tam hallerini merak ederseniz yorumlarda belirtin, yazarım. Esen kalın.💙