Ne varsa eskilerde vardır...

Bugün birçok eski şarkıyı dinleyip bir nevi ruhuma gıda yüklemesi yaptım desem yalan olmaz. Özellikle yeni nesiller eski şarkıların tadını bilmezken bizler niye halen eski şarkılarda kalıp duruyoruz. Bizi bu eski şarkılara bu kadar bağlayan nelerdir...

Gerçek duygular mı?

İçimizde bazen fırtınalar kopar, söveriz, küfrederiz gelmişine geçmişine, sinirleriniz ve işte tam da o anda o şarkı çıkar alır götürür bizi en ücra köşeye.. Ve artık o en fazla 5 dk'lık süre içerisinde her şeye o köşeden bakmaya başlamaz mıyız?

Erkin Koray : Özgün müziğiyle kendini ispatlamış ve bizi şarkılarıyla alıp götüren yegane insanlardan birisidir.

Duygular, her zaman bizi farklı olaylara itmekle birlikte farklı düşünceler, bazen farklı hissettirir. Olmayacak hayaller, imkansız düşler içine sokar.

Esmeray : Eurovision' da bizi temsil eden yegane seslerden birisi olup gel tezkere şarkısıyla özellikle annelerimizin ve sevgililerin kalbinde farklı bir yer kazanmıştır.

Kimi zaman giden sevgilinin arkasından ağlarız, kim bilir ne mutluluklarla ne umutlar besleyip gözyaşları dökmüşüzdür, sonra bir arkadaşımız çıka gelir iyilikten ve gelecekten kötü günlerin geride kalmasından bahsederdi.. Sahi şimdi nerede onlar?

İlhan İrem : Bir çok şarkısıyla kalbimizde taht kurmuştur. Özellikle' de "Ben Değilim" şarkısı en büyük örnek değilmidir?

Bazen yanlız hissederiz, herkes mutlu mesut gülüp eğlenirken bizler sadece otururuz... İstediğimiz halbuki sadece bir aşktır...

Beyaz Kelebekler : Hababam sınıfından tutunda günümüz dizilerine kadar şarkılarını taşıyan yegane gruplardan birisidir. Keşke o kaza hiç olmasaydıda grup dağılmasaydı...

Bazen cebimizde para olmaz ya istediğimizi alamayız ya da sevdiğimiz para yüzünden terketmiştir bizi.

Rüçhan Çamay : Birşey bilmiyorum sadece aklıma geldi :) Ama aklımıza gelince söylemezmiyiz?

Bazen güveniriz birilerine, ya sevdiğimizdir bu kişi ya da bir arkaşımızdır. Uyarırız ama dikkat bir türlü çekemeyiz ve uyarıları rağmen yine kendileri kaybetmezler mi?

Nermin Candan : Bir çok şarkısında resmen dinleyicisine mesaj veren insan... Yaşamak mı, hayat mı bu? Bunlardan birisi değil midir?

Aşkımız, mutluluğumuz, yuvamız, ailemiz, çocukluğumuz. Herşeyimizle birşeyler paylaşmıyormuyuz hayat denen bu sınavda. Kimimiz sevdamızı yalan yerine koyar, kimimiz sevda için ailesini, kimimiz ise para için şerefini... Ama hepside sonunda bir yıkıma gitmiyor mu? Siz siz olun sevdiğinize değer verin ve sahip çıkın...

Barış Manço : Sen gittin ama bizler seni unutmadık Barış abi. Mekanın cennet olsun. Çocukluğumuza neşe, mutluluk, hayat katan insan...

İlginiz ve alakanız için teşekkürler. Nostalji serisi devam edecektir.

Saygılar,