Müzik Dünyasının Kaybolan İncisi: Kim Jong Hyun!

Herkes gibi müzik bende de farklı anlamlar ifade etmekte. Tabi bu anlam sürekli olarak değişiyor. O dönem içerisinde ruhuma ne ağır geliyorsa, dinlediğim şarkılarda onu ifade eden ya da ona iyi gelen parçalardan oluşur. Öyle çok şarkı veya dil ayırt eden biri değilim yani. Anladığım ve bana etki eden her şarkıyı ve sanatçıyı severim. Bu yazımda benim için çok değerli bir şarkıcıdan bahsetmek istiyorum. Tabi ondan tam bahsetmeden önce bahsetmem gereken bazı şeyler var. Pek iç açıcı bir yazı olmayacak o yüzden okumadan sizi uyarmak isterim. İyi anlamalar...

K-pop nedir, ne değildir?

Elbette ki K-pop dinleyen ve yoğun ilgi duyan biriyim. Bu camiayı ilk keşfettiğimde dinlediğim gruplardan biriydi, SHINee... K-pop müzik dünyası pek Türkiye'de gittiği gibi değil. Belki Türk sanatçılara sorsak onların da durumu zordur, bilmiyorum. K-pop'ta sanatçıların; özel hayatı yok, zevkleri yok, sevdiği yok veya sevgilisi yok aslında bence kendilerine dair hiçbir şeyleri yok. Antisiydi hayranıydı her şeylerini göz önünde yaşamak zorundalar. Her açıdan eleştiri altındalar. Birini sevemez veya sevgili olamazlar zira hayran kaybedip anti kazanıyorlar. Kısacası ünlü oldukları andan itibaren kendi hayatlarını yaşayamaz hale geliyorlar.

K-pop'ta müzik yapmak öyle "Şarkı söyleyeyim geçip oturayım." gibi değil!

"Şarkı söylüyorsan dans da edeceksin, şarkı söylüyor ve dans ediyorsan farklı bir veya birden fazla yeteneğin daha olmalı, eğer öyle değilsen bir hiçsin!" kafasının hakim olduğu bir dünya. Yani açıkçası sadece güzel bir sese sahip olmak gerekmiyor veya güzel bir şekilde dans edebilmek. Birçok alanda en iyisi değilsen veya en iyilerden biri, pek de bir önemin yokmuş gibi. Hoş bunun yanı sıra bütün özgürlüklerin elinden akıp gidiyor. Sürekli bir adım ileriye gitmezsen olduğun yerde de sayamıyorsun, dibe batıyorsun ya da batırıyorlar.

Jonghyun da bu anlayışın söndürdüğü bir mumdu.

Bazıları "Ee madem böyle niye ünlü oluyorlar?" diyebilir, haklı da sayılabilirler. Fakat hepimizin bir hayali var. Herkes ömrü hayatı boyunca hayali için çabalayıp sonuçlarını bilerek veya bilmeyerek ona erişmek istiyor. Jonghyun'un da hayali o sahnede olmak ve sesini duyurmaktı. Erişti mi? Erişti. Sesini milyonlarca kişiye duyurdu. Sanatını yapmak istedi veya yapmaya çabaladı. Ama az önce anlattığım gibi K-pop dünyası dışarıdan ne kadar mükemmel gözükse de sanatçılar için çok zorlu bir hayat. Haliyle hayatı süresince çok zorlandı. Kelimelere döktüğümde kısa veya basit gelebilir fakat eminim ki sitede bu dünyanın zorluklarını bilen birileri vardır ve gerçekten ne kadar kötü olduğunu anlıyorlardır.

Jonghyun nasıl biridir?

Aslına bakarsanız 18 Aralık sabahı ölüm haberini gördüğümde nasıl biri olduğu hakkındaki bütün fikrim değişti. Ben SHINee'yi keşfettiğimde şarkılarını dinleyip ve katıldığı programları izlediğimde çok neşeli, arkadaş canlısı, hayat dolu biriydi. O kadar çok gülüyor ve mutlu konuşuyordu ki cidden böyle baktığınızda bu kişi çok mutlu diyebiliyordunuz. Çok tuhaf intihar eden birinden hayat dolu olarak bahsetmek ama gerçekten öyleydi. Bu bakışlarından bile belli olabiliyordu. Sonraki 5-6 yıl süresinde ne kadar ağır şeyler yaşadı tam olarak kestiremiyorum. Zaten kimse intihar eden birinin gerçekten ne hissettiğini tam olarak yargılayamaz. Ben onu güçsüzdü intihar etti kafasında değerlendirmek veya kendi canına kıyabilecek kadar güçlüydü diyip saçma bir boyuta sokmak istemiyorum.

Çünkü intihar; ne güç, ne de güçsüzlük...

Sadece kaybolan ruhların tercih ettiği tek çıkışı toprak olan bir kapı. 18 Aralıktan sonra şarkılarını bir şarkıcıdan dinler gibi değil de daha özenli dinledim. Kafamda neden bunu yaptığına dair soru işaretleri dolanırken, kendimi de biraz sorumlu hissettim. Ona dair videolara, paylaşımlara bakarken, kendi yazdığı şarkıların anlamlarını okurken veya yakın zamanda çıktığı konserleri izlerken aslında ne kadar acı çektiğini ve birilerinin onu anlayıp yardım etmesini beklediğini anladım. Bir sürü insan var Jonghyun gibi çok zorlanan ve zamanla kayıp giden... Unutmayın ki kayıp gitmek için sadece ölmek veya intihar etmek gerekmiyor. Bu durumda olan bir sürü insan var; 'yaşarken ölmek' deyimini tanımlıyorlar. Yardım bekliyorlar, sessiz çığlıkları içinde boğuluyorlar. KS'de de hakkında bir yazı paylaşıldı duymuş olabilirsiniz; bir süre yürüyüp sadece bir kişi bile ona gülse intihar etmekten vazgeçecek bir adam.. İşte bu kadar çok zorlanan birçok insan var. Gördüğümüz, görmediğimiz veya görmezden geldiğimiz...

Belki benden onu çok anlayamamış olabilirsiniz. Bu yüzden mektubunu da ekliyorum.

Yargılamayın; kimseyi yaptıklarından veya yapamadıklarından ötürü yargılamayın. Birini kabaca eleştirecekseniz mümkünse eleştirmeyin; dikene diken batırmak acıtır elbet ama güle diken batırmak onu çizer, yaralar, belki de parçalar... Kusurlarını belirtecekseniz; hangi kelimeleri seçeceğinizi ve o kelimelerin oluşturduğu cümlelerin çıkışlarını iyi düşünün. Birine gülecek iseniz eğer, düştüğü için yani, cidden canı yandığı için birine gülecekseniz insanlığınızı sorgulayın. Hassaslığı hakaret olarak görmek yerine hassas olun. İnsanlara, hayatlarına, hayallerine, kendinize, hayatlarınıza ve hayallerinize karşı hassas olun.

Dinlenmesi ve anlanılması gereken bir parçası

#Jonghyun

#Mimoza