Anketler: Kişilik & Karakter

Ölene kadar "yalnız" yaşamak mı yoksa son zamanlarında bile olsa "yoldaş" olmalı mı sizin için?

İnsanların bazılarına hayret ediyorum.. Ölene kadar evlenmek istemeyen, yalnız yaşamak isteyenler oluyor..

Hiç mi yalnız yaşamadılar, yalnızlığı mı bilmiyorlar anlamıyorum..

Evet, bazen gereksiz insanların fazlalığı, insanı yalnızlığa sevk ediyor..

Evet ben de ailemle yaşamama rağmen, evde tek takılıyorum ve bundan da haz alıyorum.. Misafir gelse, çok sevdiğim kişiler değilse yanlarına çıkmak bile istemiyorum..

Ama yalnız ölmek düşüncesi beni ürpertiyor..

Alt katta babaannem yalnız yaşıyor 11 yıldır.. Ama biz mutlaka göz kulak oluruz ve her gün bize mutlaka gelir..

Fakat geçen gece uyurken, tansiyonu düşmüş galiba ve yüz üstü düşmüş.. Oldukça kilolu ve sabaha kadar da yerinden uyanmamış.. Taa ki yengem kahvaltı için inene kadar.. Yüzü gözü kolu molu her yeri şişmiş, kan toplamış.. Dayak yemiş gibi..

Kendimi düşündüm bir an.. Hiç evlenmeden, çoluk çocuk yapmadan, ömrümü geçirme düşüncesi korkuttu..

Elbette kaderde ne yazarsa boynumuz kıldan ince evvelallah ama özellikle yalnızlığı istemeyi aklım havsalam almıyor..

#Vesselam

İş arkadaşı olur, sınıf arkadaşı olur ama yakın arkadaş olamaz. Kızlarda bu durumun farkında bence ama çaktırmıyorlar... :D

%0 = Gerçek hayattaki karakterim ile buradakinin hiç bir ilgisi yok, burada bambaşka birisiyim
% 25 ...
%50 ...
%75 ...
%100 Gerçek hayattaki ile hiç bir farkı yok, neysem oyum.

Lütfen yanıtlarken son derece dürüst, şeffaf davranın. Gerekirse gizli kullanıcı olarak yanıtlayın ancak yanıtlar gerçeği yansıtsın.

Hayat, bu yaşam nedir yani, size ne hissettiriyor?

sansjm var mı? Aynı zamanda boyum da 165?

Bence de insan hayali ederse mücadele eder.

#GeceMuhafızı

29 Temmuz 2022 Cuma Saat 19.49

Her şeye şüpeci yaklaşıyorum her ihtimali aklımda bulunduruyorum. agnostiğim demiyorum. Elimde hiç bir kanıt yokken, bir şeyi tam doğrulamam imkansızken müslümanım diyorum. içimde bir kaos var. Namaz kılıyorum bu beni ara sıra rahatlatıyor ya varsa diyorum. inançlı mıyım bilmiyorum.

50% de sıkışdım var ve yok arasında iki ihtimali de göz önünde bulunduruyorum

René Descartes'e göre 4 ihtimal var

inanıyorum - tanrı var

inanıyorum - tanrı yok

inanmıyorum - tanrı var

inanmıyorum - tanrı yok

Ona göre en iyisi ilk iki seçenek. diğeri hem psikolojik olarak kötü, hemde sonsuz cehennem var.

Eşimle bir yıl oldu ayrıldık anlaşmalı olarak ama ilk ayrılık lafı ondan çıktı ve ben hiç itiraz etmedim iki çocuğumuz var birbirinden ayrilar biri onda biri bende kalıyor annem babam akraba herkes baskı yapıyor git al getir diye ama ben gururuma yediremiyorum ve asla gitmiyorum tek düşündüğüm nokta çocuklarım onlar belimi büküyor yani sizce çocuklarım için gidip onu geri getirmelimiyim ya da bir kere giden hep gider düşüncesine kapılıp herşeyi oluruna ve zamanami bırakmalıyım?