Sizce neden bazılarının değeri gidince anlaşılır?

Çünkü gelirken hep elinin altında zaten. Hani elini sallasan yanında ya ona çarpar. Nereye baksan onu görür, ıyykk diyecek noktaya gelir insan. Ama gittiğinde artık elini sallasanda ona çarpmaz. Nereye baksan onu görmezsin. Özlem oluşur içinde yani demek istediğim. Kel öldüğünde peruklu olur, kör öldüğünde cingöz olur. Bence bu yüzden.

Gitmediği sürece yanında olur, seni önemser ve hissedersin. Gittiği zaman yokluğu belli olur, eksiklik yaşarsın.

Birisi sizden kopana kar aranızdaki bağın farkında olmazsınız. Fakat ayrıldığı gün o bağ kopar ve siz o gün anlarsınız ki bir daha hiç birşey eskisi gibi olmayacak. O zaman ne kadar kıymetli olduğunu anlarsın..

Aslında değeri anlaşılmaz şikayet ettiğimiz karakter birikmiş şikayetler söz konusu oluncaya kadar aslında alışkanlık yapmış oluyor gidince alışık olduğumuz için kıymete biniyor aslında kıymetli olsa değeri gitmeden de bilinirdi

Daima öyle olmuştur. Yüreğe işlediyse o , yanındayken kıymet bilmezse kibirli tavır , gidişi ona en güzel cevaptır , yokluğunun.
Bu insanı olgunlaştırır... konuşmadan düşünmeyi öğretir.
Kalp kırmanın ne olduğunu gösterir.

Eskiler hep daha cazip gelir bu bir yanılsama olabilir.. m

Çünkü birini anlamak için diğerini görmen gerek. ya da yetinmeyi bilmek

Değerini bilip gözümüzden sakındıklarımız da gidiyor!

Aptal olduğumuz için, akıllı olsak yanımızdalarken ne kadar değerli olduklarını anlardık 🤷‍♀️