Özgüven eksikligi ve mükemmeliyetçilik?

kendime hüç deger vermiyorum hiç begenmiyorum insanların benim hakkımda köütü birşey düşünmesni istemiyorum neden böyle bende bilmiyorum ama böyle oluyo

Benim bir babam var herşeyi para para para biz tam 8 kardeşiz küçükken babam bize hiç sevgi göstermedi ezdi sövdü dövdü tehdit etti herzaman benim istemedigim hiç birşeyi yapmıcaksınız diye şimdi geldim 22 yaşına hala bababım emirleri altındayım çünkü işimi güçümü o verdi bana telefon dükkanı açtı mesela ben saat sabah 8 akşam 10 çalışıyorum tüm gün işteyim bir sosyal hayatım yok eve işyerini gece 10da kapatıyorum normalde 10:20 geçe evde oluyorum 5 dk geç kalsam hemen arar nerdesin sen ne yapısyoun diye niye gelmedin mesela bir gün hiç unutmam iş dolayısıyla eve 11:30 gibi gitmiştim babambeni aramış aramış neden bilmiyorum telefon çekmemiş bana ulaşamış neyse ben eve 11:30 gibi bir gittim içeri bir girdim hiç birşey sormadan etmeden yargısız infaz edip nerdeyse beni dövücekti şerefsiz nerdesin sen ne boklar yiyosun sen varya sen sen adam olmassın o dükkanıda kapatıcam ne bok yiyosanye diye bana çıkıştı ve bende gittim oda girdim agladım çünkü bana bir açıklama fırsatı bile vermedi

babama bakarsan herşeyimiz var ne eksigimiz varki ya nasıl ne eksigimiz var sevgi saygı yok sen bize emir veriyosun bizde senin istedigin gibi yaşıyoruz bu hayat seninmi benimmi tabi babam sadece bana böyle degil 8 kardeşiz hepimizede böyle ama ben bakıyorum ablalarım abilerim öyle degil onun hayatına isteklerine göre yaşaya biliyorlar ama ben yaşayamıyorum ve böyle utangaç ve özgüvensiz oluyorum benim psikolok okuyan bir arkadaşım var ona sordum aileden diger 7 kişi özgüven ve utangaçl degilken neden ben böyleyim diye her insan aynı olmaz diyor sen çok kırlgansındır diyor onlar hiç takmazlar diyor bana