Bir türlü şu içime kapanıklığımdan kurtulamıyorum, ne yapmalıyım?

ben kucukken oyleydim is yerlerine atila atila atlattim kalabalik ortamda sklrdm smdi kalabalik ortamda calisiyorum musterilerle gulup eglenyrm sohbet edeblyrm yani bende korkunun ustune gitmezsen yenemezsin denemekde fayda var bunu yapmazsan sana piskolog bile yardimci olamaz o sana yapicagn seyleri soyler ceker gider cocuk degilsn yap biseyler..

Emin ol yanlız değilsin. Bende öyle hissediyorum. belki benimki biraz daha farklıdır. Çevremde bir çok kişinin arkadaşı var hergün nereye gitseler çağırabilecekleri kişiler var benim yok. Zamanında çok kazık yedim o günden beridir kimseye yakın davranamıyorum. Güven asla almıyorum kimseden. Bazen çok yanlız hissediyorum. Çok fazla yanlız... Çalışıyorum izinli günlerimde gezmek istiyorum ama tek olmuyor yanıma da çağıracak kimsem yok çok kötü bir durum bence...

Bence kararlı olmalısın bence içinden geleni dönebilecegin bir insan bir erkek arkadaşı olabilir veya dost sana kalmış içinden gelip herşeyi paylaşa bileceğin ve seninle hep ilgilenen birisi girmeli bence hayatında yani daha samimi olmaya başlaya bilirsin bence

Kendini sadece açabilirsin. ben de hayatım boyunca sessiz içine kapanık utangaç bir insandım ama sürekli değişmeye çalıştım ve bir nebze değiştim. İçinden geldiği gibi davranarak geliştir kendini, kim ne der, ne düşünür umursama. Konuş gitsin. Söylendiği kadar kolay değil ama ilaçlar gerçekten boş insanı sadece kendi iyileştirebilir. Birde psikolojik olarak destek almak faydalı olabilir ama ben bunu denemedim. Kişisel gelişim kitapları da yararlı olabilir :)

İnsanlar o kadar rahat tavsiye veriyor ki, bende öyleyim ve her hafta arkadaşlarla buluşuyorum eve üzgün dönüyorum sanki hayatta yokmuşumcasına sessizim, evde söz veriyorum haftaya açacağım kendimi o hafta geliyor ve durum stabil. En sonun da yapasam bir deniz kasabasına yerleşip orada kimseyle tanış olmadan yaşamayı ama sadece bir yakın arkadaş edinip onun beni değiştirmesini düşünüyorum.

Bende senin gibi biriydim hoş bende daha çok umursamazlıktan gelen bir durum
Dua et bide mutlaka bir işte çalış beynine komutlar ver kimse kimseden üstün değil için eziklikten ölsede dışın hep öz güvenli gibi dursun ve zamanla inan bana alışıcan

İnsanlar sana gelipte ay sesi bile çıkmıyor dediği zaman açılıyorsun işte. Bende öyleydim, şu an karsimdaki herkesi insan olarak bile görmüyorum, laf atanın kafasını duvara sürtünce sesi kısılıyor 😉

Bnde 21 yaşındayım ve dediğin gibi nereye kadar böyle gidecek fikrim yok diğer insanlar rahat davranırken biz neden böyleyiz diyorm hep ama doktora gitmekte fayda var♥️🙏🏻🙏🏻🙏🏻

bende küçükken çok içime kapanıktıım tam tersi üstüme geliyorlardı insanlar. şimdi direk yüzüne söylüyorum. hep demişimdir başkasından sen utanma karşımdaki bende utansın.