Herkesin derdini anlattığı bir dipsiz kuyusu vardır; senin dipsiz kuyun kimdir peki ona her şeyini korkmadan anlatabiliyor musun?

Herşeyi ona anlatmam mümkün değil. Ama ona anlatınca rahatladıgim kesin. Ama küçük bir sorun var. Karşı cins ve evli. Bense bekar. Ne yapacağımı şaşırıyorum bazen. Onu kendimden uzaklaştırmata çalıştığımda da hiç umursamıyor. Uzülen yine ben oluyorum.

İcimi sadece yillardir gormedigim ilk icimi doktugum kisi olan orta okul ögretmenime döküyorum. Ona anlattigimi düsünerek kendi kendime derdimi anlatiyorum aslinda.

Annem ❤ ben anneme herşeyimi anlatırim ve ayrica gercekten yeri dolamayan dostum vardi özluyorum onu hele su aralar daha cok ozlem duyuyorum 😔

Benim tek bir dipsiz kuyum var kendim. Bu zamana kadar hayatımda tek bir insana içimi tamamen döktüm o da psikoloğumdu.

Allah var herseyi anlatiyorum evet. Hic yargilamiyo her daim ulasabiliyorum ve beni cok iyi biliyo. Cok sukur.

Benim yok. Hem gerek görmüyorum hem de o derece güvenilir ve yanında rahat hissettiğim biri yok.

Kimseye anlatamadgim seyler var tabiki elestirilmekten korktugum icin dipsiz kuyum kendim icime atarim genelde kimse bilmez ne yasarim

1 kişi var anlattığım her şeyi. Ama o da bir yere kadar sanırım. Kendım kendimin dipsiz kuyusuyum.

var o dipsiz kuyu yine benim benim aklım ve ben başka kimse değil

Var iyi ki de var... kendimi kuyuya attimda çekip çıkartıo yoksa kalırdim o en diplerde

Kimseye bir şey anlatmıyorum. Anlatmayı da doğru bulmuyorum ya.

öyle birisi yook valla

Geceye, karanlığa anlatıyorum ben.

Birkaç kişi var iyi ki de varlar