Fakat bence en önemli mesele mutluluğu nelerde aradığımızdır. Neden daima kolları olan bir insan, protez kola kavuşan insanın mutluluğunu yaşayamaz? Siz hiç bir sabah kalkıp kollarınızı görünce sevinç çığlıkları attınız mı, şükür namazı kıldınız mı? Ayakta durabildiğiniz için, tükürük bezleriniz; yapay bir tükürüğe ihtiyaç duymadan çalıştığı için, içiniz sevinçle dolup taştı mı? Eminim evet diyenlerin sayısı pek azdır. Bu bizim sahip olduklarımıza karşı nankörlüğümüz ve gerçekte neye ihtiyaç duyduğumuzu bilemeyişimizden kaynaklanır.
Sahip olduğumuz her dünyalıkla beraber ruhumuzdan bir şeyler eksildiğini anlatmadılar. Sofrada karnımızı doyuracak bir dilim ekmeğin, bir sıcak çorbanın, sağlıklı geçirdiğimiz her günün, Rabbimize ibadet edebilme gücüne sahip olmanın, dua edebilmenin ne büyük bir nimet olduğunu öğretmediler… "Hayata mutlu olmaya gelmediğini kabul ettiğinde mutlu olmaya başlıyorsun." :)
İnsanoğlu mutluluğu hep hor kullanıyormuş… Hep şikayetçi hep bıkkınmış… Birgün melekler mutluluğu saklamaya karar vermişler… Saklayalım, zor bulsunlar… Zor buldukları için belki belki kıymetini bilirler diyerek başlamışlar tartışmaya… sorun büyükmüş… Mutluluğu saklamak kolay değilmiş. Çünkü… Kimisi… ”Everest’in tepesine saklayalım” demiş, kimisi; ”Atlas okyanusu’nun dibine” demiş.
Taç mahal kubbesi, Mekke sokakları, italyan sofrası… Bir hastanenin yeni doğan odası, dondurma külahı, şarap şişesi… Sigara paketi, lale bahçesi… Pek çok yer düşünmüşler ama hiç biri yeterince zor gelmemiş… Derken Meleklerden biri:
”İÇLERİNE SAKLAYALIM” demiş… Kimsenin aklına gelmez içine bakmak… İşte o gün bu gündür mutluluk insanın içinde saklıymış… Hiçbir mutluluk kolay gelmiyor. Kolay kolay gülmüyor insanın yüzü… Emekte ve insanın içinde saklı mutluluk… Ne başkasının ekmeğinde, ne başkasının evinde, ne de başka bir şeyde… Bu yüzden gözünüz hep içeride olsun… Siz dışını boşverin, içine bakın…
Mutluluk insanın içinde olan bir şeydir. Bir insan mutsuz ise onu istersen göklere çıkart burası çok yüksek diye hayıflanır. Rabbim hepimize iç huzur verain ve iç huzuru olan insanlarla karşılaştırsın.
İç huzuru olmayan bir adamla uzun zaman evli kaldım. her şeyden mutsuz olan bir insandı ben ise ufacık bir gülümsemesinden memnun olan. Beni de kendisi gibi mutsuz yapmak için elinden geleni yaptı. Çok şükür ben ondan kurtuldum. Deneyim :))
Ne güzel anlatım. Mutluluk geçici his digerleri gibi çok da takilmiyorum. Belli sartlara bağlı herkese göre değişen ama ortak tanım herkesin insanca yaşadığı bir Dünya daha mutlu hissettirir
Cok hakklisin bazi insanlar ask hayati iyi gitmiyor veya az parasi var diye mutlu olamiyor halbuki senden dahada kotu durumda olan insanlar vardir sukretmesini bilmek gerekir kotu birsey oldugundada insan bunu anliyor ozamanda gec oluyor
Birbirimize zindan etmesek dünyayı mutluluk da ortaya çıkacak ama nafıle Biz ona hep sahibiz zaten sadece kör nefsimizin dünya illerinin isteklerine bağlı, kuklacı iplerle başlıyoruz ve mutluluk hanı nerde diyoruz. Nerde?
En İyi Cevaplar