Sessiz insanlar aptal mı sizce?

Insanlar bir rahat bıraksa, herkes kendi işine baksa, kimsenin kimse ile konuşmak zorunda olmadığı anlaşılsa, çok mutlu olacak insanlardır bu sessiz insanlar.
Öncelikle haklarında ithamda bulunanların şunu anlamasını istediğim insan grubudur: sessiz olmak, her toplulukta sessizlikle dikkat çekmek, herkes fikir beyan ederken susup sadece dinlemek zorunda kalmak, hem de saatlerce hiç ağzını açmadan sadece dinlemek, bir tercih meselesi değildir. Hiç bişiy bilmemekten ya da çok şey bilmekten kaynaklanmaz. Insanlara karşı bir tavır değildir. Insanları sevmemekten, onları konuşmaya değer bulmamaktan ya da iki çift laf edecek kabiliyeti olmamaktan kaynaklanmaz. Neden bu kadar zor insanların bunu anlamaları bilmiyorum ama yaradılıştan kaynaklanır sessiz olmak. Bir karakterdir. Ve isteyerek edinilmemiştir. Insan halinden memnun olmasa da bu böyledir ve değişmiyordur.

Bu tip insanlar için hayat zordur. Insanlar sürekli haklarında ithamda bulunur oysaki onlara ne! Sen konuşmuyorsun, niye konuşmuyorsun, çok sessizsin, hadi biraz da sen konuş, şimdi hiç konuşmayan birini kaldıracağım……vb vb hayatları bu cümleleri duyarak geçer. Sadece okulda değil 5 kişiyi aşan her toplulukta bunları duyar. Hal böyle olunca toplum içine çıkmak da istemez artık. Zamanla iyice içine kapanıklaşır. Kitap okumaktan başka edinebilecekleri hobi kalmaz.

Ayrıca lütfen bırakın etiketlemeyi hemen karşınızdaki insanı kategorize etmeyi. Biraz farklılıkları kabullenebilsek hayat ne güzel olacak aslında. Herkes birbirinin aynı olmak zorunda değil.

Kardesim benim çekingenliği yendiğim psikiyatri çekingenliğin hissedilmiş veya hiç hissedilmemiş duygudan kaynaklı olabilcegini söyledi. Psikiyatri kişideki çekingenlik çeşidini tespit etmek için bana bir mmpi test uyguladı. Testi sanada yazcam yalnız psikiyatri şunu üzerine basa basa belirtti sorulara verilen cevaplardan biri bile yanlış olursa bu kişide bir işe yaramıyormuş yani çekingenlik yok edilemiyor oluyormuş. Cevaplarına gore sendeki çekingenliği yok etme tavsiyelerini kâğıttan secicem. Dediğim gibi cevaplarından tek birinin bile yanlış olmaması gerek yoksa bir işe yaramaz kardesim. Sorular:
1) çocuklukta veya bugüne kadar düşün seviyorum ya da asıgım diye düşünüyor muydun ya da sadece hoşlantı mıydı?
2) çocuklukta veya bugüne kadar düşün bir kız için bir seferlikte olsa gözlerin dolduğu veya gözyaşı döktüğün oldu mu?
3) duygu hissettiğin kişiyle ilgili gün içinde nerdeyse heran aşırı mutluluk hissettiğin içinin kıpır kıpır olduğu oldu mu?
4) cinsel ilişkin oldu mu? Birde kac yasındasın?