Tutkulu bir dans karanlıkla bütünleşmedikçe saatler boyu şuursuzca kendinden geçebilir misin, mutluluğun heyecanına ortak olmazsa tam olarak anlam kazanır mı ucunda onu tetikleyen karşıt bir güç olmadıkça, güneşin arzusu daim olur muydu sürekli size baksa ve hiç yok olmasa. Baharın baskın otoritesi kışı gölgeleyebilir mi, dibi görmeyen kazanmış mıdır aslında kaybederken. Mavi huzuru siyahta ararken usul usul, duygusal bunalımı tetiklemez mi içten içe. Sıydırıldı tüm heyecanlardan melün bir bakışla silahını teslim eden askeri bir disiplinle. Yazık.
Güneş ışınları kırılarak gökkuşağını oluşturur ve de siyah güçlü bir renk olduğu için kırılamaz. Bu durumun dışlanmakla alakası yok. Dışlanan değil lider durumunda oluyor, bütün renklere hükmediyor. Siyahın yakışmadığı bir renk var mı? Ya da beyazın? Yok, çünkü ikisi de birbirine zıt bir o kadar da eş renkler. Aralarında hep ince bir çizginin var olduğuna inanmışımdır. Bu yüzden dünyaya hükmeden iki renk vardır. Biri beyaz diğeri de siyah. Kimse siyahın dışlandığını falan savunamaz. Boşu boşuna edebiyat parçalayacağız diye uğraşmayın.
Bilimi öne sürdükten sonra üstüne kendi yargısını koyup birazda felsefe katan denge odaksız karma görüş sahibi bir kaç mürekkep damlasının renklere ruh vermek için yeterli olduğunu anlamadan paçavra yorumlarda bulunuyor. Haklısınız. Kaliteli bir kaç şiire hasret kalmış benliğinin izdüşümleri yıkık dökük yansımakta.
Aslında gökkuşağı siyahı dışladığını sanarken, siyah dışlamıştır gökkuşağını. İstenmediği yerde duracak kadar belli etmiştir çünkü renkler. O bu kadar siyahken, diğerlerinin ışıl ışıl olması ona ağır gelmiştir.
En İyi Cevaplar