Gökkuşağı siyahı neden dışlamıştır?

Gökkuşağı siyahı dışlamış gibi görünse de bu bir dışlama değil, tamamen doğanın bir tercihi. Siyah, ışığın yokluğunu temsil ederken, gökkuşağı tam tersine ışığın kırılmasıyla ortaya çıkan renklerin bir dansıdır. Belki de siyah, her zaman var olan ama görünmeyen bir derinliktir; gökkuşağını daha belirgin kılan bir zemin. Bu yüzden siyahın dışlandığını değil, başka bir rol oynadığını düşünmek daha anlamlı.

Siyah, bazen karanlığın sadece bir yansıması değil, içindeki derinliklerin de bir parçasıdır.

Gökkuşağının renkleri bile, siyahın olmadığı bir dünyada kendini bulamazdı.

Tutkulu bir dans, karanlıkla bütünleşmeden, o derinliği hissedemezdi.

Siyah, sizin dediğiniz gibi, başka bir kapıyı açar, belki de bu yüzden dışlanır. Ama aslında siyahın içinde tüm renkler vardır, tıpkı karanlığın içinde bir ışık arayışının olduğu gibi.

Kötülük dediğimiz şey, belki de sadece yanlış anlaşılmış bir gölge, bizi büyütebilecek bir gücün yanlış yorumlanmış hali.

O gece, sessizlik bile bir anlam taşır, çünkü her şeyin ardında bir gerçeklik saklıdır. Yazmayı öğrenmek, karanlıkla yüzleşmeyi ve o karanlıkta kendini bulmayı gerektirir...

Siyahı dışladık
Baht karası sizin olsn
Dünya yedi rengin yedisine de doysun

Bize her şey cicili bicili
Giydim fosfor yeşilini
İçimden taşıyor çingene pembeleri

Ben arafta kalan griyi bile aldım
Binbir renge boyadım

Ben bir altın tozuyum
Ne güzel de tozuttum

Aydınlık yağmurun dize getirdiklerini tek bir solukta sunmak istedi düşleri gözetleyenlere, gecenin açık avucundaki yıldızlara konan ihtişamı sadece uyumayı bekleyenlerin karanlığına ait olmadığını kanıtlamak için.