Kendimle anlaşamıyorum?

Anlık yararı oluyor. Şöyle düşün; hava çok aşırı sicak dışardasın çok susamissin ve zar zor bulup buz gibi soğuk su ictin. 1 bardak içtin, 2 bardak icin hala aynı haz. Ama 3 ve 4. de o hislerden zerre birşey kalmıyor.

insan beynini anlamak, beyin hakkında araştırma yapmak için bile beynimizi kullanıyoruz? bence çok ta şey yapmaya gerek yok.

Senin adına sevindim.

Kendin gibi derken, açıklar mısın?

Senin anlattiklarimdan ne anladığını sordum. Herkesin bakış açısı farklı sonucta. Ayrıca benzeyen tek bir insanla anlasamadim, Zaten fizik kurallarinda olduğu gibi zıt kutuplar birbirini çeker.

İkisi birbiriyle bağlantılı, derin bir konu bu, araştır oku.

Ayrıca evet haklısın. Ama şöyle birşey var bana psikolog olacak biri yok, olacağını da sanmıyorum. Olsun da istemiyorum. Aşağılarda çok açıkladim zaten, usenmeyip bakarsan

Evet, son kullandığın cümle çok anlamlı.

Sorun bu zaten. Ben birilerini düşündüğüm kadar birileri beni dusunmeyince manyıyorum. Soğuyorum herşeyden, herkesten e tabi doğal olarak.

Olabilir, nerede çelişmişim?

Şimdi uyumam gerek, sonra yazarım.

Konu neyi aramam gerektiğini bilmemek zaten, her neyse
Teşekkürler.

Pankart açıp "anlaşabilecegim insanlar aranıyor" diye bağırayım mı? Ya da arkadaş bulma sitelerinde falan mı gezineyim?

İnsan 10 senelik arkadaşını tanıyamıyor, kaldı ki siteden biriyle arkadaş olayım? Ben zaten ben gibi dengesiz, sinirli insanlarla anlasamam ortak noktamız olacak illa ki ama birebir asla, vardı oldu ama anlaşamadık.

Genelde ben insanlara iyi davraninca kiymetim bilinmiyor, ama bağırıp çağırınca aramız öyle iyi oluyor ki. Benim dengemi bozuyorlar. Aslında bakarsak bir çok etken var, ben başta olmak üzere.

Evet, haklısın. Teşekkür ederim yazdıkların için.

Karakterim mi oturuyor? Bence oturmak ve kalkmak arasında kalıp yere devriliyor

Hap verecekler. Ve ne kadar çok zararlı olduğunu çok iyi biliyorum, gerek yok benim kendi kendimi tedavi etmem lazım

Evet, demiştin.

Bende böyle düşünüyordum ama biri bir bana şunu anlattıktan sonra bu düşüncem çok değişti. Bir tane kadın varmış sırtı agriyormus melhem sürdürmek için hastaneye gitmiş ve hemsire ona sormuş: " neden melhem sürdürmek için hastaneye kadar geldiniz?" Kadın cevap vermiş:" çünkü kimsem yoktu" demiş. Bu olay misal veriyorum yaşanmamış bile olsa tüyler ürpertici, bence.

Evet. Aslında kımsenin kimseyi sevdiği yok, yalnız kalmamak adına sahte dostluklar, yalandan tebessumlerle kendilerini kandırıyorlar. Ve ne yazzik ki bazi yalanlar gerçeklerden de acı. Bu arada yanlizlik kavramı çok göreceli. Senin tek bir tane dahi dostun mu yok? Yoksa kalabalığın içinde köşene çekilip etrafı mi izliyorsun? İkisi farklı şeyler
Ve emin ol bahsettiğim olay o kadar basit birşey degil. Elden ayaktan kesildiğini dusun, insan düşmanını bile arar hale gelir. Ve özetle bir kimsenin çocuk doğurma isteğinin altında bile bana yaşlanınca bakar düşüncesi yatıyorken, arasındaki güveni nasıl konuşalım? Senin annenin babanın, benimkinin onunkinin hepsinde var bu düşünce. Aksini iddia eden, etmesin.

O kadar komiksin ki, o kadar güzel bir cevap ki telefonun ekranına kusasim geldi şu an

Bu komikti, sırıttım.

haklısın. Birilerini dövüp sinirimi atmam lazım. Pişman olmayacagimi bilsem neden olmasın.

Biliyorum ironi yaptım zaten, merak etme sinir krizi geçirip kendimi dövmüşlüğüm var.

Gerçekten rahatlatiyor insanı. Ayda 1 defa iyi geliyor, denemelisin benden söylemesi.

Şaka yapmistim, ve ben senin şu an anana bacina sovsem ne sinir kalır ne sistem bence sinirlerimi kontrol edebiliyorum ayağını birak

Zaten ömrümüzün sonuna kadar kendimizi keşfedeceğiz. Olaya , kişiye, zamana, konuya göre karakterimiz hal ve hareketlerimiz değişiyor, her zaman yeni bir biz bulacağız, belki sonra o bizi kaybedecegiz ve yenileri eklenecek. Yani bence benim sorunum bu degil.

Evet uzanıyor şu an.

Ya kimsenin karakteri hiç bir zaman o tur ma ya cak. Uçsuz bucaksısız. olaylara göre tepkimiz değişmiyor mu? Değişiyor. Yaşadıklarımıza göre değişmiyor mu? Değişiyor. Hamur gibiyiz kaba göre şekil alıyoruz.

Senin düşüncen.

Evet

Kusurlarımı bile seviyorum. Ama en çok elmacık kemiklerimi ve dudağımın içindeki beni.

Düşündüğümü nereden çıkardın? Biri bana beni beğenmediğini söylese bile kirilmam. Çünkü güzellik göreceli bir kavramdır.

Sen fiziken sordun sandım. Orda bahsettiğim ruhendi tabiki.

Hissediyorum, fark ediyorum.

İşte bu cevabı arıyordum, teşekkür ederim çok yardımcı oldun. Ey Allah'ım.