Öyle insanlar var ki; kalbi düşman, kendi dost görünür. Öyle yaklaşır ki; özü boş, dışı hoş görünür! Böyle insanlara ne demeli?

Hayatım böyle insanlarla geçti.
Değer verdim, cebimde nevarsa, evimde ne varsa herşeyimi paylaştım insanlarla. Dertse dert, üzüntüyse üzüntü, mutluluksa mutluluk her defasında paylaşmaya çalıştım. Ama gel gör ki çoğu arkadaşımdan gerçekten gereksiz kazıklar yedim.
O yüzden insanlara kolay kolay güvenmiyorum artık, kolay kolay bir şey paylaşmıyorum elbet seni ordan vuruyolar.

Valla böyle insanlarla genellikle muhatap olmuyorum.. :/