Beşeri aşkın kendisi bencilliktir. İnsan: karşısındakini kendisi için sever, sevdiği için, çektiği cefa bile kendi arzusudur. Toplum aşkı savaş gibi mücadele ederek yaşar oldu. Değer vermek yerine, üstün olma mücadelesiyle geçiyor evlilikler. Oysa insan sever, sevgiliyi ama sevgili onu mutlu etmek zorunda değildir, ona hizmetkâr olmak zorundada değildir. Kişi sevdiği yanında olduğu için mutlu olmalıdır. Onun varlığında huzuru bulmalıdır. Severek ayrılmak değildir olay, olay: aptallık edip, sevdiğinin hizmetkârlığını istediği için, onu kaybettiğine yanıyordur.
Ben' kattım sana biraz, öyle sevdim seni. Çünkü sen de bensiz; o kadar güzel değilsin hani. Özdemir Asaf. İnsan diğer yarısını arar, kim için? Kendisi için. Diğer yarısını bulur ve çok sever, kim için, kendisi için. Eğer karşısındakiyle mutlu olacaksa, savaşır gibi sevmeyecek, beşeri aşkın mertebelerini aşacak, sevdaya ulaşacak.
Aşk sevme arzusudur. Sadece karşındaki insanı değil, var olanı, doğayı, hayvanları sevmeyi arzulamak. Fuzûli derki: "Aşk imiş her ne var âlemde" cihanşümul bir insan olmak için beşeri bir aşk şart değil ama, doğru yaşanmışsa katkısı büyüktür. İnşaallah istediğin bir aşkın, maşukunun, aşkı olursun☺️
o konuda haklısınız insanı hayatı, insanları, doğayı sevmeli. Füzuli hem de "Ya Rəbb, bəlayi-eşq ilə qıl aşina məni. Bir dəm bəlayi-eşqdən etmə cüda məni. Az eyləmə inayətini əhli dərddən, Yəni çox bəlalara qıl mübtəla məni. Olduqca mən götürmə bəladan iradətim, Mən istərəm bəlanı, çün istər bəla məni.." söylemiş
Bana da öyle geliyor aynı senin düşündüğün gibi. Ya da öyle geliyordu. Ama sonradan öğrendim ki şöyle bir şey de mümkün; birini o kadar çok seviyorsun ki sensiz daha iyi olabileceğini, daha mutlu olabileceğini düşünüyorsan onun için ondan vazgeçiyorsun. Hep küfür ederdim içimden, izlediğim okuduğum dramatize edilmiş aşklara. Seviyorsan bırakmazsın ne olursa olsun yanında olursun diyerek. Hala da büyük ölçüde öyle düşünüyorum. Ama farklı ihtimaller de olabileceği konusunda bir aydınlanma oldu bende..
şu an içinde bulundugum durum. belki kendımı kanıdırıyorum belkıde haklıyım ama su var bırını seversın ve bı taraf da senı sever ama aklı karışıktır bı sorunu vardır soyleyemedıgı bı sıkıntısı vardır psikolojisi bozuktur karşısındakı onu bu durumdayken bunaltmıs olabılır ve o da bıraz sakınlık ıster dınlenmek ıster yorulmustur bısılerden bence bu severek ayrılmaktır. Sonuc olarak bı sure sonra tekrar bırlesırsenız sevıyosunuzdur ama baktın olmuyo kendını kandırmışsındır.
Sevgini eksigi fazlası olmaz ya sevmiştir ya da sevmemiştir sevmek tektaraflıdır aslında seven sevilirse çift taraflı olur haklısın severek ayrılık olmaz ayrılık olmuşsa zaten sevmemiştir bir taraf diger tarafı ama eksik bir sevgi deyildir o
Severek ayrilmak sadece ask degil ben 10 yıllık arkadaşımla her gün gördüğüm konuştuğum güldüğüm arkadaşımla ayrılmak zorunda kaldım çok kötü napıcamı bilmiyorum ayrıldık çünkü taşınmak zorunda kaldım düşünün: kardeşinizi bir daha görmiyeceksiniz düşüncesi bile kötü yeni arkadaşlar edinirim evet ama hiçbiri yerini tutmayacak her gün ağlıyorum dünyanın en kötü şeyi galiba sevdiğinden ayrılmak :(
Mantığınla hareket ediyorsan mantıklı olan ayrılmak olduğunu da bilmen gerekir. Ben mantığımı düşündüm ayrıldım. İlk önce o da senin tepkini verdi ama şimdi çok mutlu
Ben mantığımla hareket ettiğim içim seveceğim insanı seçeceğim zaman mantığıma da dikkat edicem.. Mantıkla hareket etmek sevmeye başladığın, sevdiğin insanı seçtiğin anda oluyo.. İyi tanıdıktan sonra artık 2niz de bir biriniz için uygun olduğunuzu görüyosunuz, ayrılmanın ne mantığı?
Söylediğim gibi bence söyledikleriniz sadece bahane.
Size inanmam için bana bir kanıt gösterin, ayrılmak için mantıklı bir neden
İnsanlar değişiyor. İlk tanıdığında iyi olan biri kötü biri olabilir. Eğer biri sana zarar veriyorsa onu sevsen de bırakmalısın.
Ben kendimden söyleyeyim. Ben Azerbaycanda o Türkiyede. İlk başta Türkiyeye yerleşme olasılığım vardı. Sonra bu imkansızlaştı. Üstelik ailem yabancı birini istemiyordu. Ben de ayrıldım mantığımı kullanıp ayrıldım. Zaten sonra olanlar da doğru karar verdiğimi kanıtladı. şu an başka biri ile gayet mutlu bir yaşamı var. Ben onunla beraber olsaydım, boşu boşuna umut verecektim.
Yine de sen bilirsin. Her kesin kendisine göre doğrusu var
Benim söylediğim de seveceğin insanı mantıkla seçmek.. mesela ben hiç bir zaman kendime bir yabancıyla şans vermem.. imkansız olduğumu biliyorum, en iyisi mantığı kullanmak
Benimse söylemek istediğim insan önce bir birini iyi tanımalı. artık sevgili olduğun dönemde yanlış olduğunu anladıysan demek ki sevgi yok oluyo, azalmış oluyo, sevgi kalmıyo..
Yani iki taraf da çok severse tüm zorluklara karşı çıka bilir
Bu benim fikrim, iyi kanıt söyleyemediğiniz için değişmez :)
Sizinle niye indiye qeder türkce danışdığımı başa düşmedim:)
Men dediyiniz kimi xeyalperest yox eksine realist biriyem
Yene deyirem sevmeden önce bir-birini tanımaq ve her şeyi düzgün düşünmek lazım idi.. tanıdıqdan ve sevdikden sonra sehvi görürsense demeli hemin insan qarşı sevgin az da olsa azalır
Böyük danışmaq istemirem belke de bu mövzuda danışacaq en son insanam çünki sevmemişem
Ama insan nece ki doğmalarını, ezizlerini terk etmir mence elece de sevdiyini terk etmemelidir
"Aşk, bazen gitmekIe kaImak arasında verdiğin en büyük savaştır. Sevmeyenin akIı, gerçekten sevenin kaIbi kazanır bu savaşı" söylemiş Nazim Hikmet :) Kesin söyleyemem Seven de sevilmediğini ve ihaneti görüp terkeder ama iki taraf da seviyorsa ayrılmak imkansız
En İyi Cevaplar