İslama göre nişanlılar/sözlüler birbirine hiçbir temasta bulunmamalı mı?

doğru biliyorsun sanırım. bu üçüncü kişi olayını ben de duymuştum sen söyleyince hatırladım. peki biz şimdi yanlış hiçbir şey yapmadan baş başa konuşursak yine de doğru olmuyor mu? :/ acayip çıkmaza giriyor o zaman :/ ve bu kadarını yapabilmek mümkün mü artık yaşadığımız zamanda? bilemiyorum.

İkinci kısım tamam, o konuya bulaşmadan seviyeli ve düzgün bir konuşma olacağına eminim ve ben kendi açımdan bunun için gerekli her şeyi yapacağım. Ama 3. kişi konusu çıkamaza sokuyor çünkü bizim hiçbir ortak tanıdığımız yok. Ailelerimizin de bizim arkadaşlığımızdan henüz bilgisi yok. Artık bu zamanda ailelerimiz okurken düzgün seviyeli bir arkadaş edinip okul bittikten sonra onlarla tanıştırmaya normal gözle bakıyor. Yani eşimiz olabilecek kişiyi kendimiz seçebileceğimiz konusunda bize güveniyorlar yaşımız ve kendini bilen kişiler olmamız itibariyle. Biz öğrenciliği çoktan bitirmiş kişileriz ama iki okul arkadaşı birbirinin karakterinden hoşlanıp nasıl okul kantininde oturup konuşabiliyorsa bizim de o şekilde konuşmamız normal olmaz mı sizce?

somut bilgi için çok teşekkür ederim.

Konuşmaları bile caiz olmadığından emin misin? Ben öyle bilmiyorum, kafana göre abarttığını düşünüyorum. Peygamber efendimiz Hz. Hatice ile ticaret işleri vasıtasıyla iletişim kurmuş ve Hz. Hatice kendisine evlenme teklif etmiş. Bu doğru değil mi?

Karşımdaki insanda da hayasız ve edepsiz hiçbir yaklaşım yok bana karşı. Aksine hayatımda karşılaştığım en düzgün karakterli adam olduğu için, hatta benim için ondan daha uygun biri kesinlikle olamayacağıma inandığım için ona sevgimi hissettirmek istiyorum. Yanlış bir şey yapmadan yapmak istiyorum tabi bunu. Bunun bir yolu olup olmadığını, varsa ne olduğunu öğrenmek için sordum bu soruyu.

Anlıyorum seni, söylediklerinde haklısın. Din kendine uydurulmaz, ona olduğu gibi uymak gerekir inanıyorsan. Lakin eskisi gibi büyüklerimizin bizim için en uygun kişiyi bulup, karar verip bir araya getirdiği dönemde yaşamıyoruz. Büyüklerimiz bize bırakıyorlar artık bu kararı vermeyi bize güvendikleri için, eğitimli, aklı başında, vicdanlı, kötü şeyler yapmayacak insanlar olduğumuza güvendikleri için. Yani birinin karşıdaki insanın evlilik için kişiye uygun olup olmadığını ölçüp tartması, onu tanıması gerekiyor illa. Ve bunu eskisi gibi büyüklerimiz yapıp bize sunmadığına göre bizim aklımızı ve kalbimizi dinleyerek doğru insanı bulmamız gerekiyor. Başka ne yapabiliriz şu konumda? Gelmişiz 27 yaşına, ailemizden böyle bir girişim yok kendi tanıdıkları düzgün biri ile tanıştırma ve nikah gerçekleştirme adına. Ama düzgün ve seviyeli bir görüşme olduğu sürece de rıza gösteriyorlar kendi seçimimizi yapmamıza. Ne yapmam lazım şimdi benim evleneceğim kişiyi tanımak, bana uygun olup olmadığını

anlamak için?

peki sevgimizi kuru laf dışında nasıl hissettirebiliriz?