Herkesten nefret etme hastalığı?

Yazıp yazmamak arasında çok kaldım ancak içimi dökmeye şu an o kadar ihtiyacım var ki anlatamam. Çevremdeki herkesin bir yaptığına takılıp o yanlışı bana yapmasa bile soğuyorum artık. Herkesin arkadaslarımın sevgilimin bile davranışları rol geliyor. Arkadaşlarımın çoğuyla artık birbirimizi çok seven düşünen bireyler gibi rol yapmaktan sıkıldığım için içime kapandım kimseyle görüşmez oldum. Sevgilim de memnun değil bu halimden kendisi Yozgatta çalışıyor eve kapatırdı hep kendini. Ben izmirdeyim benim gibi olma çık gez diyor. Ama arkadaslarımla görüşürken de arkadaslarımın her yaptığı yanlışı yuzume vuruyordu nasıl arkadasların var senin neden çevren böyle gibisinden. Sanırım bunun da etkisi üzerimde çok oldu. Bu etkileşimlerden dolayı arkadaslarımın her yaptığı batar oldu. Bundan once bikaç arkadasım da sağlam kazıklar attığı için onlarla zaten aram bozuldu. Kendileri sürekli görüşüp beni dışladıkları için ve bunu söyleyince ben suçlu olduğum için:) şu an kalan arkadaslarımla rol yapıp gorusmeli miyim yoksa sureklı böyle çekimser mi takılmalıyım inanın bilmiyorum. Napıcagımı şaşırdım son sınıfım kpssye de hazırlanıcam. bir yönden arkadaslarımın azalması yok olma derecesine gelmesi de iyi oldu diyorum çalışma bakımından. Ama böyle giderse de yalnız gebericem allah aşkına bir fikir verin bana beynimdeki düşüncelerle kafayı yicem az kaldı...