Bu çekingenliğin sebebi alışkın olmamak mı kişilik mi?

Kalabalık ortamlara alışkın değilim. Akraba ortamından uzakta yaşıyoruz ve küçüklüğümden beri kalabalık bir ailede büyümedim. Samimi olduğum insanların yanında rahatım ama hep görmediğim akrabalarımın içine girince çekingen oluyorum. Mesela diğer kuzenim herkesin içinde küçük çocuklarla ilgilenir, oynar, rahat olur. Ben sessiz kalıyorum. Çocuklara kendimi sevdiremiyorum, içten içe üzülüyorum niye ben de öyle samimi davranamıyorum diye, sevdiremiyorum derken çocuklar seviyor aslında ama pek yaklaşamıyorlar, yabancılık çekiyolar. Nasıl desem ya neşeli olamıyorum insan içinde, hep bir düşünceli sessiz sakinlik var. Sosyalliğe alışkın olmadığımdan mı böyleyim acaba, çok yalnız takıldığım için mi nasıl davranmam gerektiğini bilemiyorum? Bakıyorum herkes neşeli konuşkan, ben sessiz sakin☹️