İçe dönük olmak neden çekingenlik ile karıştırılır?

Ama benim utangaçlığım ve çekingenliğim çok ileri seviyede çünkü çocukluğumdan beri hayatımı hep olumsuz etkiledi ve hâlâ etkiliyor insanlar da beni anlamıyor zaten bunu artık kabullendim

Ben çocukluğumdan beri utangaç çekingen biriyim zaten 34 yaşındayım hâlâ aynıyım bu özelliklerim hiç değişmedi hiç açılamadım hatta yaşım ilerledikçe daha da utangaç oldum aslında utangaçlık beni daha olumsuz etkiliyor hatta o kadar olumsuz ki evden dışarı bile çıkamıyorum

Ben hem içe dönük hem utangaç hem çekingen hem de sessiz biriyim bunlar benim kişiliğimin bir parçası gibi istesemde değişmiyor bunları kontrol edemiyorum istemsiz bir durum çocukluğumdan beri insanlarla yakınlık kuramıyorum evet okula gittim askere gittim çocukken sokağa da çıktım bir kaç arkadaşım da vardı ama hep mesafeliydim sessizdim çok açılamadım sosyalleşemedim hep içime kapandım kendimi geri çektim okulda bile kimseyle konuşmazdım sıramdan kalkmazdım teneffüslere çıkmazdım arkadaşım çevrem olmadı ortamlara giremedim utangaçlık hayatımın her döneminde beni engelledi sınırladı kısıtladı kendimi hep eve kapandım ergenlik ve gençlik yıllarım evde geçti sosyalleşemedim gezemedim eğlenemedim gençliğimi zaten hep eve kapalı yaşadım senelerdir evden dışarı çıkamıyorum iş hayatım yok sosyal hayatım yok aşk hayatım hiç olmadı zaten yani hayatım evden ibaret hep yalnızım asosyalim

Ben bu durumun hep farkındaydım zaten kendimi yazarak ifade ediyorum ama konuşarak edemem zaten hep sessizim kimseyle konuşmam genelde burada kendimi ifade ediyorum istesemde değişemiyorum ki sosyalleşemiyorum gençliğimi istemeyerek eve kapalı geçirdim bende isterdim genç yaşında dışarı çıkmak işe girmek çalışmak gezmek eğlenmek sosyalleşmek kız arkadaşım olsun aşk yaşayım ama olmadı hiçbir hayalim gerçekleşmedi utangaçlık hayatımı mahvetti senelerdir evde sıkılarak bunalarak yaşıyorum maalesef utangaçlık yüzünden evden dışarı çıkamıyorum insanlardan çekiniyorum utanıyorum öz güvenim yok hâlâ aynıyım gençliğimi hiç yaşayamadım hayatı kaçırdım utangaçlığım daha da ilerledi hayatım tamamen evden ibaret senelerdir temiz havadan güneşten bile mahrum yaşıyorum

Kusurum çok utangaç çekingen zayıf güçsüz yetersiz biriyim hayatta hep başarısız oldum kendimi istemeyerek kapattım geri çektim hiçbir şey başaramadım kazanamadım hep kaybettim çocukluk ergenlik ve gençlik yıllarım hep bu şekilde geçti 34 yaşındayım ve hayatı istemeyerek kaçırdım hiçbir hayalim gerçekleşmedi hayattan büyük beklentim yoktu zaten ama maalesef hayata tutunamadım hayata karşı yetersiz biriyim gençliğime dair hiçbir yaşanmışlık güzel anılarım yok gençliğimi hiç hissedemedim hep evde sıkılarak bunalarak yalnızlık çaresizlik içinde kaldım hâlâ aynıyım öz güvenim sosyal ve iletişim becerilerim yok yaşam becerilerim gelişmedi hayatın dışında kaldım

Utangaç ve çekingen olmak benim tercihim değil ki bunlar benim istemediğim özellikler ve hayatıma engel oluyor

Ama değiştiremedim degiştiremiyorum hayata karşı güçsüz ve yetersiz biriyim maalesef

Psikolojik destek almayı hiç düşünmedim düşünmüyorum da çünkü hiçbir faydası olacağını sanmıyorum zaten hayatı kaçırdım hayata geç kaldım gençliğimi hiç yaşayamadan kaybettim hiçbir motivasyonum yok insan içine çıkmak bana imkansız gibi geliyor kendimi hayata yabancı gibi hissediyorum

Değiştiremiyorum ki çocukluğumdan beri aşamıyorum utangaçlık hayatımın her döneminde beni hep zorladı kısıtladı sınırladı özgürlüğüme hayallerime hayatıma engel oldu hep tutsak gibi yaşadım

O yüzden yanlizsiniz

Tercih etmiyorsun zorunluluktan bu durumu kabul edip barişik olmaya calisiyorsun

Güzel hikaye arkadaşim hayal gücüne hayran kaldim xd