Kendine dönme, içe odaklanma hakkında anlattıklarıma benzer durumla karşılaştıysanız tavsiyeniz ne olur?

sorsam mı sormasam mı kararsızım. bu konuyla ilgili sizde durumlar nasıl açığa çıkarırsanız belki işe yarar bir laf duyabilirim.

kalbime odaklanma takıntısı var. yani içime dönüyorum nefes alış verişime odaklanıyorum. aklımda belli bir düşünce olmuyor. bunu geçen sene epey abarttım. birkaç gün uyumadan bu halde kaldım. bunun bende çıkan olumsuz etkileri çoğu şeyi unutma, bir şey düşünememe, kendimin olmadığını görme ve korku duyma. sonra psikiyatra gitmek zorunda kaldım ama bir sonuca varamadan yarıda bıraktım. neyse sonra biraz daha iyi oldum. ama bu kendime dönme durumum beni çok huzursuz ediyor yine ara sıra. bugün de içsel duayla ilgili bir kitaba başladım. bir rus gezgincisinin anıları adında. neyse okurken ben biraz heyecanlandım. şimdi yarıda kestim düşünüp duruyorum ne olacak diye. hayır ben bir de dinsizim ( tanrı inancı da bir var bir yok. ) ama benim bu kalbe odaklanmayla alakalı kitap. ( gerçi kitaptaki durum biraz değişik ama ) kitaba ara vereli 1 saat olacak halen aklım fikrim içimde, aklım kalbin çevresinde dolanıyor. ama bir şeye inanma isteğim yok. her hangi bir dua etmiyorum. ( et demeyin etmek istemiyorum. zaten inancımda yok edemem. ) boş boş böyle saatlerim gidiyor. her şeyi yine bok edip kendimi zor bir duruma sokacağımdan korkuyorum. ben bu kendine dönme, içe odaklanma durumdan tamamen uzaklaşmak istiyorum ama yapamadım. sizde benzer bir durum oldu mu. ilerde bu rahatsızlık veren his geçer mi ne olacak böyle.