Kendimi kaybediyorum ne yapmam gerek?

12 yaşındayken babamın işi nedeniyle başka bir şehre taşındık. çok ani oldu ve beklemiyordum bunu. ben orda düzenimi kurmuştum doğduğum şehirde arkadaşlarım vs herşey yerindeydi sonra daha küçük bir ile taşındık. 12 yaşından sonra ergenliğe girmeye başladım ama bu beni çok etkiliyordu çünkü tatlı bir çocuktum ve herkes tarafından sevilip iltifatlar almaya alışmıştım. 7 ve 8. sınıfı bir şekilde bitirdim ama eski ben yok olmaya başlıyordu gerçek anlamda belki ergenlikten böyle hissediyordum. baya tipsizleştim hergün yüzümde saçımda bir ton yağ ile uyanmak aynalara bakamamak ve konuştuğun insanın yüzüne değilde etraftaki şeylere bakmak gerçekten acı verici. bunu yaşamayanlar da var onlar şanslı olanlar. herneyse liseye geçtim ve bişeylerin farkına vardım zaten zayıf yapıda biri olduğum için ve alakası var mı bilmiyorum balık burcu olduğum için her zaman böyle oldu. nefret ettiğim bir şey bu gerçekten sevmiyorum burcumu. Herneyse lisede sivilcelere krem vs ne varsa kullandım gezmediğim hastane özel vs hiçbir şey kalmadı ama fayda etmedi. sonra hap kullanmaya başladım roacctune gibi bir ismi var mı 6 ay kullandım 6 ay sonunda yüzüm tertemizdi ama o 6 ay kolay geçmedi çünkü heryeri kurutuyordu ilaç özelikle dudakları. sonra kendime bakmaya başladım araştırdım vs. okuldan teklif eden kızlar oluyordu birçoğu üst sınıftandı. ama o ergenlikte yaşadığım şeyleri unutamıyorum ve sanırım asla unutamayacağım şimdi bakıp gülmeyi isterdim ama belki sonra yaparım şimdi olacağını sanmıyorum. herneyse lise 3 e doğru kendimi salmaya başladım çünkü bir anlamı yoktu benim için zevk alamıyorum aynaya bakmadan çıkamıyordum dışarı neden çünkü bilinçaltım yine bana saldırırlar insanlar diye yapıyordu bunu biliyordum. Şuanda 18 yaşındayım geçen seneye göre en az 10 kilo aldım sivilceler biraz var ve sevgili ye sıcak bakmıyorum çünkü ben kendim değilken tam değilken biriyle olamam bu saçma. bu duruma var mı bir çare
Güncellemeler
+1 yıl
yazıda yazmadığım kısa kesip attığım çok şey var çünkü karakter sınırı var. bu yüzden kısa kısa buraya yazıyım arkadaşlar gerçekten yorgunum şu an ruhum yorgun ve bedenim de bu yüzden. hırsım yok hiçbirşey yapasım yok umursayasım yok. insanlara kalan son maskemle iyi davranmaya çalışıyorum ama o da düşecek yakında hissediyorum kendim olmaya uzağım şuanda. psikolojik bir durum yok konuştum çünkü 13 yaşında bu konuyu annemin çalıştığı hastanedeki iyi bir psikolog bayanla o konuda bir sorun yok
Güncellemeler
+1 yıl
Sadece neden böyleyim ne yanlış ne yapmalıyım bir şey yapmalı mıyım niye çok merak ediyorum ne olacak nasıl olacak kafam hep bunlarda bana boşver falan demeyin çünkü yapamıyorum bir kızı bile sevemiyorum kendimden dolayı her yoruma açığım lütfen birşeyler yazar mısınız?
Kendimi kaybediyorum ne yapmam gerek?
Cevapla