Yüzü güzel olana mı huyu güzel olana mı doyulmaz?

İnsanın, çıkmaz sokağa girdiği anda duvarı yıkacak tanıdıkları olmalı yanında...

Bir yapbozun parçaları olan insanlar, daima zıt kutuplarda olduklarını sanarak kendilerini kandırırlar. Halbuki bilmezler ki zıt kutuplar birbirini çeker. Ya da aynı kutuplar birbirini iter. Hangisini anlarsanız artık.. Zira eğer bir çift iyi geçinebildiği gibi arada tatlı tatlı tartışabiliyorsa bu er ya da geç orta yolu bulabileceklerini gösterir ki bu olması gerekendir. Lakin günümüz ilişkileri ne yazık ki görsel veya fiziksel güzelliğe odaklanmış gidiyor. Sanki ömür boyu bu görsel şöleni muhafaza edebileceklermiş gibi.. Bir hamilelik ve bir de çocuk büyüttü mü şaftı kayar mı diye hiç düşünen yok. İçinde bunlara tahammülü olan psikoloji var mı bunu akıl edebilecek kapasite de yok.

Güzele 40 günde doyarsın ama huyu güzele 40 yılda doyamazsın derler. Lakin varsa yoksa görüntü, güzellik, fizik..

Peki nereye kadar?