Bıraktıgımız gündeki sevinç umut ve neşelerden tedarik olarak almamışsak çıkınımıza ve yeni günde yeni sevinçleri gülmeleri besleyip bulamamıisak zor be. Sonuna kadar sıkkınlık ve yanlızlıga belenir içimiz. Ki bundan yeni günün yeni olması güneşin yenşden doğması değil, o güneşin altında pırılfayan bir yüreğin olmasıdır. O yüregi ki pırıldatan şeyler dünkü günde kalmıştır ve çıkın boştur, dünü bugüne taşımak ve dünle bugünü aydınlatmaya çalışmak daha güzeldir...
Dünün getirdiği bu gün, dün sayesinde güzel değimi? Dünün güzelini, hazzını hissetmek daha iyi değimi? Acıyı dünde bırakalım en güzelini söyledin, yaşamı olduğu gibi kabullenmek, en huzurlusu değilmi?
En İyi Cevaplar