Egosu tavan olanlar var mi?

(EGO) Ben de biraz bu klasmandayım o yüzden azıcık yargılayabilirim; kendimi, valla.

benim şu boktan hayatımda, hep yapmak istediğim işi benden iyi yapan ve onlara gıcık olduğum bazı insanlar oldu.

gitar çalmak istiyordum; etrafımda en az 3 tanesi kallavi, bardaktan fışkırırcasına gitarist vardı. ben bir şarkıyı (misal hangar 18) öğrendiğimde, onlar solosunu çalıyorlardı. ben solosunu öğrendiğimde herifler grup olarak cover yapıyorlardı.
resim yapmak istiyordum; aslında biraz da bir kızın peşinden güzel sanatlar kursuna gittim. ama en yakın arkadaşım 6 ay önce başlamıştı ve hayvan gibi yetenekliydi. kızı tavlamayı başardım en azından.
fotoğraf çekmek istiyordum; fotoğraf bölümüne girdim. fotoğraf çekmeyi hayvan gibi öğrendim. ama eşek gibi fotoğraf çeken insanlar vardı.
felsefeye merak saldım; babası yayınevi sahibi bir hayvan arkadaşım benim okuduklarımı bana gülerek anlatıyordu. althusser'e başladım, herif biz lisedeyken okurduk triplerindeydi, gramsci'ye girdim "iyi adamdır" diye geziniyordu. foucault'ya başladım, herif onunla ilgili tarih tezi yazıyordu. etik olaylarına daldım, başka bir hayvan teolojik ve seküler etiği yutmuş suratıma sırıtıyordu.
sinemaya yöneldim; sinema dediğin zaten hayvanlığın dik alası. ışığı öğrendim, arkadaşım görüntü yönetmeni oldu, kamerayı öğrendim, başka bir eşoğlusu green box'ta harikalar yarattı, after effects'i öğrendim herifler bilimkurgu çekti.
işin spor kısmına hiç girmiyorum. zaten o en böyle olanı.

şimdi bir çeşit hayvan oldum ben, bunu yer yer deneyimliyorum. saydıklarımın ve bir dolu şeyin hepsinde kalbur üstü bir halim var. ama hepsinde benden daha hayvan bir insan da var. onlarla "yarışma" hali aslında ciddi biçimde yaratıcı bir şeydi. her ne kadar başta nefes nefese koştuysam ve onlar dalga geçerek tur bindirdilerse de öyleydi.

böyle bir şey galiba. kendimle mutlu muyum? mutsuzum diyemem. peki onlara gıcık oluyor muyum? kesinlikle, evet.
peki bu yaşta, aslında bunların halen önem

Benim hep tavan, uçan balon gibiyim. 😄