Neden insanlar gerçek hayatta asosyal biriyken sosyal medyada daha normal?

Sosyal medyadaki sosyallik başka gerçek hayattaki sosyallik başka bir insan gerçek hayatta asosyalse yani gezmiyosa eğlenmiyosa aktiviteleri yoksa asosyaldir bende gerçek hayatta asosyalim işim okulum yok gezmem eğlenmem aktivitem yok gerçekte nasılsam sanaldada aynıyım yani ölüden farkım yok

Herkesin sorumluluğu vardır ben bu yaşıma kadar sorumsuz yaşadım ama istemeden böyle yaşadım çünkü çocukluğumdan belli utangaç çekingen içime kapanık korkak pasif asosyal özgüvensiz yaşadım 28 yaşındayım hep evde geçti ömrüm hiç dışarı çıkıp gezemedim iş bulup çalışamadım evde istemeyerek çürüdüm

Ailemle alakası yok bence ben kendim düştüm kalkamıyorum hayatı yanlış boş yaşadım yaşamayı beceremedim

28 yaşındayım senelerdir farkındayım halimin ama hep aynıyım hiç değişemedim düzelemedim bu yaşıma kadar düzelemediysem bu yaştan sonrada düzelemem zaten hayata da geç kaldım adam olmaz artık benden kişiliğim bozuk

Saçmalama anlamadan yargılamayın yeter artık ya bir insanın sorunu olamaz mı ama yaşayan anlar tabi yaşamayan anlayamazki yargılar anca eğer işime gelmiyosa ben aptal mıyım da gençliğimi en güzel yıllarımı evde boşa geçiriyim ya kim böyle yaşamak isterki bende hiç istemeyerek böyle yaşadım bak hâlâ düzelemiyorum hergün bunalımdayım psikolojim çöktü hayattan kopuk yaşadım ben istemedim kişilik bozukluğum var hayatıma engel oldu oluyo işte

Hâlâ yargılıyorsun Anlamıyorsun beni sen kişilikli cesur özgüvenli girişken güçlü bir insansın benim bu sorunum sana basit kolay gereksiz görünüyor farkındayım ama bu kadar basite alma derim basite aldığın bu sorun benim hayatımı mahvetti hayat sana imkanlar sunmuştur hayata tutunabilmişsin ama ben tutunamadım doktora da gidemedim imkanım olmadı bu yaştan sonra da düzelemem hayata da geç kaldım tedaviye de geç kaldım zaten imkanım yok gidemem şimdi bile ve ben çocukluğumdan belli düzelemedim ne kadar bunalsam sıkılsamda günlerim senelerim böyle geçti hâlâ düzelemiyorum ben böyle yaşamayı hiç istemedim hâlâ da istemiyorum ama düzelemeyeciğimin farkındayım bu beni kahrediyor

Hâlâ basite alıyosun beni kanser hastasıyla kıyaslaman bile yanlış benimde ağır bir kişilik bozukluğu hastalığım varki hayatıma bu kadar engel oldu çekingen kişilik bozukluğu şizoid kişilik bozukluğu var bende ve bu yaştan sonra düzelemem çünkü geç kaldım kişilik değişmez ergenlikten çıkmadan tedavi olsaydım yani 18 19 yaşımdan önce biraz düzelebilirdim ama olmadı artık böyle yaşamaya mahkumum ama kahrolarak bunalarak sıkılarak acı çekerek yaşıcam hep belkide intihar etcem çok kötü bir durumun içindeyim ben ve evet ailemle yaşıyorum aileme muhtacım ama evde eşyadan farkım yok bu yaşıma kadar param olmadı masrafımda yok ne yapcamı bilmiyorum boşluktayım psikolojim alt üst oldu yaşama hevesim kalmadı yaşamayı beceremiyorum ben yaşamak istedim ama hç yaşayamadım başaramadım kazanamadım hep hayattan kopuk yaşadım istemeyerek böyle yaşadım

Gitmedim ama bu durumu yaşayan benim ve araştırdım kişilik değişmez benim kişiliğim çocukluktan itibaren ergenlikten çıkana kadar bozuk oluştu yani artık böyle kaldım değişemicemi biliyorum kabullenemiyorumda çok zor

Zaten kişilik bozukluğum var diyorum çekingen korkak utangaç içe dönük pasif bir kişiliğim var ve kişilik değişmez ben kendimi 28 senedir tanıyorum farkına vardım değişemeyeceğimin zaten ağaç yaşken eğilir biliyosun benden bu yaştan sonra adam olmaz evde çürümeye mahkumum ama dayanamam tabi bunalımdan çıkamıyorum intihar etme düşüncem var zaten hem bu dünyamı hem de ahiretimi yakmışım ben