Ölumden cok korkuyorum arkadaslar :( beni rahatlatin nolur?

Korkmanın sebebi bazı temel bilgilerden mahrum kalman. Son yıllarda Ateistlerin (Sözde ataistlerin) en çok tutundukları şey cehennem meselesi. Diyorlar ki Allah madem bizi yarattı niye cehenneme atıyor? Bak işte saçmalık Allah yok işte diyerek kendilerini avutuyorlar. Ben sana genel sistemden bahsedeyim.

Allah yapılan eylemlerden çok (Hareketler) niyeti göz önünde bulundurur. Örneğin iyi niyetle arkadaşına kebap ısmarladın. Ancak arkadaşın bozuk etten dolayı zehirlenip öldü. Teknik olarak sorumlusu sensin. Ama Allah senin bunu öldürme niyetiyle yapmadığını bildiği için seni katil olarak sorumlu tutmaz. Hatta sevap bile kazanırsın. Eyleminin sonucu felaket olsa da sonuçta niyetin iyiydi. Bunu aklında tut. Niyete göre değerlendirilen bir sistemin içindesin.

Sonra tövbe olayı var. İşlediğin günahlardan ötürü içtenlikle tövbe ettiğin anda tüm o günahlar silinir. Ve yerine sevap yazılır. Yani iki kat kazançlı olursun. Sonra amel defteri olayı var. Bu deftere işlediğimiz günah ve sevaplar kaydedilir. Bu defterin günah bölümü öldüğümüz zaman kapanır. Ancak sevap kısmı kıyamete kadar açık kalır. Ola ki bir ağaç dikmişsindir. O ağaç sen öldükten sonra yüz yıl daha yaşamıştır. O 100 yıl boyunca ağacın doğaya sağladığı faydadan tut da gölgesinden faydalanan her canlı için hanene sevap yazılır. Ölmüş olmana rağmen sevap kazanmaya devam.

Bitmedi, hesap günü geldiğinde günahların sadece birle çarpılacak. Ama sevapların yapılan iyiliğe göre onlarla yüzlerle hatta binlerle çarpılacak. Bunca avantaja rağmen kişi hala cehennemlik olmuşsa bunun tek bir anlamı vardır. O kişi cehennemi büyük bir çabayla hak etmiştir. Öylsine de üzülmek ahmaklık olur. Özge canın katili cehenneme gitse kim acır ya da kim üzülür? Sen rahat ol. Allahın rahmeti daima gazabından üstündür. Sen yeterki samimi ve içten bir şekilde Ona bağlı kal.

Elbette günahın büyüklüğüne göre durumun vehameti artar. Ancak dediğim gibi Allahın rahmeti büyüktür ve daima bir ümit vardır. Asla ''Tamam ben kesin cehennemliğim '' diyemezsin. Konuyla ilgili bir sürü kıssa yani hikaye vardır. 99 cinayet işleyen bir adam tövbe etmek ister. Bir evliyaya danışır. Evliya ona bir yer gösterir. Buraya bostan kurmasını, bu bostanda meyve yetiştirmesini ve geçen herkese muhakkak ikram etmesini söyler. Bir kişiyi bile es geçerse cehennemlik olacağını söyler. Adam hayatının geriye kalanında yol kenarına bir bostan yaparak geçirir. Oradan geçen her kese yetiştirdiği meyvelerden muhakkak ikram eder. Ancak bir gün

Bir atlı deli gibi adamın önünde koşturarak geçer. Adam arkasından kovalar elinde bir karpuz ikram için yalvarır ama atlı dinlemez. Adamcağız nihayet bir kişiyi kaçırmıştır. Artık cehnnemlik olduğunu düşünür. Tövbe etmek için kabeye doğru yola koyulur. Yolun yarısında ölür. Cehennem zebanileri ve melekler aynı anda naaşın başına gelir. Aralarında tartışırlar. Zebaniler adamın cehennemlik olduğunu iddia eder. Melekler ise adamın iyi bir insan olduğunu ve cennetlik olduğunu iddia eder. Bunun üzerine gideceği yolla geldiği yolu ölçmeye karar verirler. Kabeye daha yakınsa cennete alınacaktır. Evine daha yakınsa cehenneme gönderilecektir. Allah emir buyurur ve kabeye giden yol kısalırken evine giden yol uzar. Böylece adam cennete kabul edilir. Gerçekten kabeye yakın olduğundan değil elbette. O yolda can verdiği için.

Allahı sakın gök yüzünde bir yerlerde yaşıyan bir insan gibi düşünme. O insandan çok öte bir varlık. Bir insan tüm evreni yönetiyor olsa şüphesiz biz dünya insanlarının yaptığı iğrençlikten ötürü bizden tiksinir ve her hatamızda ''Alın mına koduklarım sizi. Alın size felaketler geberin'' derdi. Ancak Allah bildiğimiz en olgun insandan sonsuz kat daha olgun daha anlayışlı, daha sabırlı ve daha iyilik sever. Böylesi bir varlığın merhametinden asla ümidi kesme.