Acıları Törpülemek Yerine Neden Sivriltip Sürekli Kendimize Batırmayı Tercih Ediyoruz?

sal*ğız da ondan mesela ben giden gitmiş hala neyi üzülüyorsun neden kafaya takıyorsun ? dimi sal*k gibi üzüntüden yemedim midemden rahatsızlandım 30 kilo vermişim beni kimse tanıyamaz hale gelmişim :( hayat mı bu yaşamak mı ya

Tuzlu bir çekirdeği düşün , bir zaman sonra dudakların yanmaya başlar ama bırakmak istemezsin .. Ya verdiği hazdan vazgeçeçeksin , ya da dudagının yanmasına izin vereceksin..

Örn ; eskı sevgılın burada cekırdektır , düşünürsen kalbin acır ,

Düşünmezsen anılar gider ..

Üffff :D))Biri gene iyi delirtmiş seni :)

Bayramda El Öpmeye Bekliyorum ahahah :D)))

Soru ve cevap aynı anda ) Soylediklerinin altına imzamı atıyorum. Nedense bir akıl pırıltısı gorunce gulumsemeden duramıyorum. Teşekkür

Okuyunca çok hoş geliyor, sanki sakinleştirici almış gibi.. Etkisi geçince, hayat bildiğin gibi işte.

aslında her insan yapar bunu.acılarını büyülterek birazda olsa zevk almaya çalışırlar her insan mazoşist yanı gibi bişey bu.

çünkü o acı artık senin bir parçan olmuştur sana onu hatırlatan en son şey o bıraktığı acıdır ondan kopamazsın

Güzel tespit.

ama bence bazı acılar törpülenmiyor.

O kadar kolay olsa keşke.

Bizim türk insanları öyle galiba.

Derdi yoktur ama arabesk müzik dinleyip dertlenmek ister, gibi.

Tamam canim gorursem soylerim :D

iyi hos da yazdigin kadar kolay degil asla.evet abartiyoruz o konuda katiliyorum sana ama unutmanin ve iyi hissetmenin TEK yolu vardir ZAMAN

Mazoşist bir yapım vardır acı çekmekten zevk alırım ben bu yüzden köreltmez sivriltirim

her acıda külümden yeniden doğarım ben

:)

mutlu olmak zor geliyor bize

Mazoşist bir yapımız var