Baktım asagidaki yorumlara... Yüreğime dokundu bir sözün... Üzüldüm çocukluğunun heder oluşuna... Ama hayat işte. Hepimizin payına bir dert düşüyor. Sana da bu düşmüş, belli ki...
neyin eksik olduğunu düsünüyorsun paylas benimle cesaret illede fiziki olmamalı cesareti farklı sekillerdede kullanabilirsin mesela bir ortamın içerisinde konusma korkun varsa vs vs hangi konu hakkında cesaretin eksikse söyle en azından fikir verebilirim
Mükemmelliyetçilik var bende... Başarısız olmqktan korkuyorum ve dolayısıyla cesaret edip adım atamıyorum fırsatları daima kaçırıyorum en ufak bir şeyde bile becerebilir miyim diye düşünüyorum... Sevgilim bile olmadı hiç kırılmaktan korkuyorum eleştirilmekten küçük duruma düşmekten yeni ortamlara girmekten vs... Diyorum ya korkağın tekiyim
gizli üye olarak sorman bile bir nevi korkudur sunu asla unutma mükemmeliyetcilik diye birsey yoktur az hata vardır ama kusursuzluk mu? asla becerebilirmiyim korkusuna gelir isek kendimden örnek verim becerebilirmiyim bana aykırı bir laf yaparım olmaz ise en azından denedim kendime yakısanı yaptım derim ama asla egolu bir tavırla değil sevgilinin olmaması kırılma korkunda değil içgüdülerinin ağır basmasından çünkü aşık ruhlu biri senı asla kıramaz üzemez çünkü aşırı büyük bir hata yapmadığı sürece hep affediceksin ama aşk bir nevi elektronik esya mağazasından alınacak bir cihaza benzer ne kadar dayanacağı belli olmaz temelleri doğrulukla atılırsa asla sarsılmaz yıkılmaz temelleri yalanlan kurulursa en ufak rüzgar yıkmaya yeter yani işin kısası özü su seni sahiplenicek ve senin sahipleneceğin birini buluncaya kadar bu korkuyu yenemessin ama sansını denemedende bilessin kendini serbest ruhun bir huzur bulsun sonra güzellikler seni bulur
Biliyorum hata yapmak yanlış bir şey değil insan her konuda başarılı olamaz tamam hepsini kabul ediyorum zaten ama yinede korkularımı yenemiyorum... Zor bir çocukluk geçirdim izlerinden kurtulamıyorum... Sevgili konusunda da eğer biriyle sevgili olurda ayrılırsam mutluluk şansımı kaybedeceğimi düşünüyorum... Yani sabredip beklemem gerek doğru kişi gelecek ve onunla mutlu olacağıım ama yanılırda yanlış biriyle olursam mutluluk şansımı kaybedeceğimi düşünüyorum... Bilmiyorum hata yapmaktan korkuyorum bu konuda da
eğer yanlıs anlamaz isen bana özelden yazabilirsin en azından biriyle konusmak insanı rahatlatır nerde yanlıs yaptığını birlikte anlamıs oluruz çözüm ararız
Hayır aksine kendimde fiziksel anlamda gördüğüm tek bir kusurum var... Fiziğimin ideal olduğunu düşünüyorum saç rengimden ten rengime kadar beğenirim... Tabi eskiden çirkin olduğumu sanıyordum ama öz güvenimi kazanmaya başladığımda farkına vardım güzelliğimin:)
Maddi manevi... Aslında babam cimri olduğu için maddi sıkıntı çektik eli sıkı birikim yapıyor sürekli... Ama asıl sorun bu değil psikolojik şiddet diyelim
Ben 3 yaşımdayken yemek yemiyorum diye babam ağzıma vurmuş kan gelmiş annemde kızmış boşanırım bir daha vurursan diye tehdit etmiş bir daha vurmamış babam arada kafama vururdu çok kızınca... daha çok sözleriyle şiddet uygulardı kavga gürültü içinde büyüdüm... Depresyon geçirdim şiddetli bir depresyon birnara sürekli ölümü düşünürdüm hayata bağlayan tek bir şey bile yoktu kimseyle konuşmuyordum
Amannnn çok da umurlarında sanki böcek olmayı kabul edenler ezildiklerinin farkında olmazlar 😁😁 ha fanus ha koca bir hayat? Çok farkında olduklarını sanmıyorum
Bende böyle düşünüyordum ama beynimin içindekileri sese döktüğümde işimin hiç zor olmadığını anladım. Bunu yaptığımda tam 25 yaşındaydım o zamana kadar korkak olarak yaşadım
seçenekler fazla tabi. hiç korkmam dediğin şeyden yeri gelir korkarsın, korkarım dediğin şeyden o anda bir deli cesareti gelir umrun olmaz :) şartlar, durumlar.. zira insanlar değişken..
belki zor ama bence başkaları ne diyecek onlar ne düşünecek telaşesi ile yaşamayın.. yaşınız itibariyle gençsiniz sanıyorum.. o yüzden her şeyi siz istediğiniz için yaşamalısınız.. zor ama hiç birşey imkansız değil bu hayatta.. herkes insan en neticede..
En İyi Cevaplar