Sürekli olarak insanlar benimle uğraşıyorlar, hem de sebepsiz yere...

Doğru duydunuz arkadaşlar, konu tam olarak insanlarla geçinemiyor olamam.

Çünkü içime döndüm ve inziva halindeyim.

Gerekmediği sürece kimse ile diyaloğa girmiyorum. Arkadaşlarım ise bana bayılırlar, sadece tanımayan insanların bana karşı ön yargıları vardır. Bir kaç gün önce marketten gelirken, zamanında aynı lisede okuduğum fakat benden bir kaç üst sınıfta olan bir kişi bana çok edepsiz bir biçimde bir şeyler söylemişti, ben de kendisi ile münakaşaya girince dayak yedim. Bunun yanı sıra dün yürürken, yolda sebze satan bir çocuk benim sırtıma bir şeyler attı dönüp bakmadım, fakat tekrar attı. Bu defa yanına gittim neler olduğunu sormak için ama uzaklaşıp "kaşar" diye bağırdı. Eve öyle geldim ki, hem sinirli hem de üzgün bir şekilde...

Daha sonra hastalandım, mideme ağrılar girmeye başladı ve direkt kendimi yatağa attım, annem çorba yapmıştı onu içtim. Bu sabah bir kadın geldi, uyuyordum annem merdivenlerini almış, o da geri istedi, nerede olduğunu bilmediğimi annem gelince vereceğini söyledim ama sesini yükseltti, ben de yükselltim bu defa bana deli dedi...O kadar sinirlendim ki, Şu an elim ayağım titriyor, o kadını elime alsaydım, eminim çok kötü şeyler olacaktı. Zira her şey üst üste geldi. Ve ben bunaldım.

Korkağın teki miyim? güçsüz müyüm? bilmiyorum, ama bir şeyler yapmanın ve gövde gösterisinde bulunup insanları bana saygı duymaya zorlamanın zamanı geldi gibi hissediyorum.

Sürekli olarak insanlar benimle uğraşıyorlar, hem de sebepsiz yere...
Cevapla