umut eskidendi, yok artık. çocukken vardı umut içinde insanın.
bir umut, noel baba beklenirdi yılbaşı gecesi pencerenin önünde. bir umut vardı; 18 ine girince çeker giderim buralardan diye. bir umut büyütüyordum kendimle birlikte; o zaman kimse bağıramaz bana diye. bir umur vardı, büyüyünce en küçük benim diye su istemezlerdi. sanki en büyük sorumluluk buymuş gibi. bir umuttu işte, sabah annem zorla kaldırmazdı beni büyüyünce. bir umuttu o beğendiğim zenci bebeği bana alma ihtimalleri. ve bir umuttu sadece; o gerçek aşk dedikleri...
o zaman bir kapı vardı. o çok matah bir şey olan büyümek... bütün umutların tek giriş kapasıydı. şimdi büyüdük de ne oldu ki? hayatın o pis yüzünü gördük.
şimdi umuttan bahsederse biri, çocukluğuma dönme ihtimali yoksa umut da yok demektir gelecek adına.
güneşte her doğup battığında aynı umutta başlıyor güne... bu yüzden hala umudum var... gözlerimdeki ışıklar sönene kadar devam edeceğim bu sahnede devam edeceğim..
Umut denilen şey sadece kendimizi kandırmaktan ibaret bir kelime. Aslında umut eşittir hayal, hayaller ise sadece düşlerde kalır yaşananlar ise sadece gerçeklerdir.
O ayette bahsedilen başka konu. Ayetleri yanlış yorumlamaylım lütfen. Bir ayete bakarken onun hangi zamanda ve mekanda indiğine, kadar bilgi sahibi olmak gerekir. Bu ayet Allah ın rahmetinden ümit kesmeyin diyor. Biz ise bu fani dünya hayatındaki geçici hevesler hakkındaki umutlardan hayallerden bahsediyoruz.
Rahmetten umut kesmemek yani Allahtan umut kesmemekte aynı şey degil mi? Herşey benim elimde ümidini yitirme istersem, ol dersem olur diyor rabbimiz bence.
Nefsimizin her arzusu olsaydı bu dünyanın adı imtihan olmazdı. Elbette kün ve yekun, ama olmaması gereken şeyler vardır hayatta. Allah ol dese gökten cebimize altında yağar ama bu olmaz İlahi tecelliye terstir çünkü. Olmaz ile olamaz arasında büyük fark vardır.
En İyi Cevaplar