Bu erkeklerdeki cesaretsizlik neden? yani bir kiza senden hoslaniyorum demek cokmu zor...

ilişki karşılıklıdır. Ben kıçımı kırayım, oturduğum yerden erkek arkadaşım olsun, yakışıklı olsun, uzun boylu olsun, hem romantik hem de sert bir erkek olsun, hem beni kıskansın hemde sıkmasın beni vs. vs. gibi ütopik hayallere dalarsanız erkekler kaçarlar.

Tamam erkek kızlardan sürekli onay aramamalı ama o erkeği heveslendiren kız olmalı, sizler erkeklerin heveslerini kırarsanız böyle olur. Kıymet bilin ki kıymet göresiniz.

Bazı şeylerde cesaretli olmak gerek ki karşı taraftan cesaret beklersin. Eğer sizler oturduğum yerden sevgilim olsun kafasındaysanız karşınızdaki erkekte cesaret göstermez. Çünkü o teklif esnasında gururun olabilecek en alt seviyesine düşüyoruz. Çünkü ağzımızdan çıkan o duyguları ağzımıza geri sokabilirsiniz. Bu insanı kötü hissettirir. Karşı taraf kılını kıpırdatmaz ise gurur duygumuzu zorda bırakıyorsunuz. bu vazgeçmekle sonlanıyor.

buraya kadar genel anlamda böyle, şimdi şahsi davranışımdan bahsedeyim sana,

Şahsen oturduğum yerden sevgilim olsun kafasındaki kızlardan arkama bakmadan kaçıyorum. Hele ki benimle olmak isteyip de ona bir adı attığımda kaçtığını görürsem kıza kezban damgasını vuruyorum ve o kız ağzıyla kuş tutsa da hoşuma gitmiyor benim ve benim gibi çok fazla erkek olduğuna adım gibi eminim. Ben cesaretsiz değilim, sadece karşımdaki kızın benim hayatıma girebilecek kadar kaliteli birisi mi değil mi buna bakarım. Kalite görmezsem vazgeçerim, karşımdaki kızda beni cesaretsiz biri zanneder. Etsin sıkıntı yok, ben kaliteli kızlara doğru yönelmekle meşgul olurum. ilk başta hoşlanmışımdır kızdan, sonra kız bunu kendi elleriyle bitirmiştir sonra gitmişimdir, kızlar tarafından buda erkeğin cesaretsizliği ve korkaklığı zannedilir ama bence bu kızların başarısızlığı.

Ben cesaretliyimdir de, insanlarin cesaretli olmamasini gayet iyi anliyorum. Mesela tam tersi durumdan da ben sikayetcitim. Gayet acik ve seviyeli bir sekide kiza acildim. Kabul etmedi. Oysaki benime fazlasiyla ilgileniyor ve beni sviyor gibi gorunuyordu. Aramizda beni arkadasi olarak gormesi gibi bir durumda yoktu. 3 ay gecti, benim kendisiyle ilgilendigimi ve duygularimi biliyor olmasina ragmen ve ayni ortamda calisiyor olmamiza ragmen bir gun bana tekrar yakin davranmadi. Sonra ne odu: ben 3 ay uzuldum sikildim, arada yine ilgimi belli ettim ama yok.

Sonrada madem ole deyip yeni ortamlara daldim ve hayatima biri girdi. Sonra yaptigina bakin ki beni dun yemege davet etti. Acik acik "seni bas basa yemege davet ediyorum, gelir misin" ifadesini kullandi. Sacmalama dedim. Sacmalamiyirum sana cikma teklif ediyorum dedi. Heralde beni baskasina kaptirma psikolojisine girdi anlamadim ama bu dengesizlik degil mi? Hayir benim derdim intikam almak falan da degildi ister istemez reddettim daha 1ay oncesine kadar onu dusunmeden duramadigim kizi. Uzuldum. O da uzulmustur. Oldu mu simdi. Siz kizlarin bu dengesizlikleri zarardan baska sey degil. Acilamayinca neden cesaretli degilsiniz dersiniz. Acilani cantada keklik gorup baska arayislara girer sonunda kaybeden yine siz olursunuz. Ama ben yine de seviyorsan sevgini kendine saklamamaktan yanayim. Yani bana da kalsa her durumda acilmak lazim.