Egoist misiniz, yoksa fazlaca mütevazi mi?

İlk okuldan üniversite 2. sınıfa kadar hep mütevazi yaşamaya çalıştım şunlar oldu:
-Okuma yazmam olmama rağmen sırf ses çıkarmadım diye çikolatayı hoca gıcık olduğum kıza verdi.
-Kimin maddi durumu kötü dediklerinde yok hocam benim ihtiyacım demiştim bir kış boyunca çoraplarım ıslak okula gittim. Defalarca hastalandım.
-Ortaokulda en iyi satranç oynayan kişisi olmama rağmen benden sonrakini okul temsilcisi yaptılar.
-Lisede aşık olduğum kızı elimden aldılar.
-Satranç kaptanını benden sonraki elemana verdiler.
-Üniversitede sevgilimi elimden aldılar.
-Proje yarışmasında yardımcı olduğum için elediler.

Üniversite 2'den sonra mütevazi olmayı bıraktım neler kazandım:
-Herkesin ıslık çaldığı kadınla birlikte oldum.
-Sesi çok çıkan olarak hocaların uğraşmak istemedikleri kişi oldum, genelde istediklerimi yaptılar.
-Mezuniyet belgemi benim için düzenlediler.
-İş ararken herkesin önüne geçtim.
-Seminerler sırasında cehaleti kötüleyerek salondaki biliyor gibi yapanların çıkmasını istedim.
-Kızların çoğu tanışmak için fırsat kolladı.
...

Özetle bu dünya iyilerin dünyası değil. Kötü ve acımasız olanların dünyası.

Mütevazıyım desem bunu derken bile kendimi mi övüyorum diye düşünüyorum. Egoist değilim, aşırı hırs, aşırı ego sonra bir gün geriye dönüp baktığında arkanda hiçbir şey göremiceksin. Kendime değer veriyorum tabii, ama en iyisi için çabalamaya gerek yok. Dünyayı kurtarmakla ilgilenmiyorum