Kitap okuduktan sonra değişir misiniz?

güzel tavsiyeler güzel fikirler. teşekkür ederim. gelecek odaklısın. geçmişindekileri de bulduğun olmuyor mu kitaplarda?

diksiyonu etkiler. şöyle özellikle internet lügati bir çok kelimeyi unutturuyor. ben özellikle harf kırmadan yazmaya özen göstermeme rağmen bazı kelimelerin doğrusunu unutabiliyorum. daha dün yaşadım. akapunktur muydu akupunktur muydu emin olamadım ve kitabın başına gidip o kelimeyi aradım.

mutlaka gidilmesi yararlı olur. ben şuna da bağlıyorum bunu, şiveli ya da ağızlı bir çevrede yaşanıyorsa ister istemez kayıyor ne kadar okusan da. yabancı ülkeye gidersin kendiliğinden dil öğrenirsin ya onun gibi. sürekli düzgün konuşan insanları dinlemek de yararlı olabilir.

gayet iyi anladım. bu daha çok kitap okumaya yeni başlayanları ilgilendiren bir tavsiye olmuş gibi geldi.

teşekkürler. kişisel bir yolculuk o halde. herkes başka başka süreler belirlemiş yorumlarda. belki ben de daha umursamaz olmalıyım bilmiyorum. uyarmak ukalalık gibi algılanabilir. harika sonuçları oluyor bir kitabı hayata geçirmenin.. psikolojik bir süreci anlatan bir kitabın sadece- sonunda karısını bulmuş mu merak ediyorum -denildiğinde hayal kırıklığı yaşıyorum. öyle şiirler okursun şair mısralarda büyür değişir gelişir. son mısrada başka biri olur. sanki yıllarını vermiş gibidir şiire. bazı kitaplar da öyle.

en uzak olduğum tür. macera tarzını sevemedim bir türlü. ne sinemada ne kitapta. sürekli de öyle kitaplarla karşılaşıyorum. denicem önerilerin dinleyip. teşekkür ederim her şey için.

içinde gizem ya da psikoloji öğeleri de barındıran bir kitap varsa tavsiyeni almak isterim. sevdiğim türlerle kaynaştırarak ısınayım.

nevrotik katil hikayeleri enteresan olabilir (psikoloji anlamında bana sağlam bilgiler veren), gizem olarak :gerçek hayattan alıntı bir obje ya da olay hakkında komplo teorileri tarzında bir eser olabilir. örnek vereyim:gogol'un bir hikayesinde eline geçtiği kişiyi önce zengin eden , şöhret kazandıran sonra da deliliğe ve intihara sürükleyen tablonun serüveni alatılır. günümüzde bakanları intihara sürüklediği iddia edilen çok tablodan bahsedildi. mona lisa tablosu da mitleştirildi adeta. bu tarzda çok havada kalmayacak gerçek dünyayla ilgili hikayeler olabilir.

kulağa cazip geliyorlar. teşekkür ederim ya. videoları izliyorum ama yetmiyordu.

neyi kastediyorsun?

paranormal şeyler kastedmedim. gerçekliğe dayanan konular üzerinden teoriler üreten hikayeler olabilir demiştim hatırlarsan. cinli şeylerin abartıldığına inanan biriyim en azından psikoloji ve bilimle birlikte ilerlenmeli incelerken. bir çok hikaye havada ve kanıtsız. ama inanma sınırsız.

bir örnek verebilirim sana. hem de yüzde yüz gerçek. çünkü yaşadım. rüyanın rüya olduğunu bildim bileli çocuk ve bebekleri görürüm. farklı yaşlarda ve görünüşlerde bir veya iki çocuk yanımda durur. bakımlarından sorumlu olduğumu hissederim rüyamda. çocuklarla ilgili herhangi bir sempatim yok, herkes kadar severim. o yüzden merak konusuydu bu durum. bilinçaltımda kaydedilmiş eski bir anının sonucumu yoksa başka bir şey mi diye araştırmaya başladım. kendimi yokladım. sonra bir şey farkettim bu tarz çocuklu veya bebekli bir rüya bir semboldü. mekansal olarak gelecekte gideceğim yerler o sırada bana yabancı olduğu için farketmiyordum ama tecrübe ettikçe rüyalarla bağlantı kurdum. ruhun evren veya zaman değiştiren gücü var mı bilmiyorum ama bu kişisel tarihim açısından kanıtladığım bir olay.

bu araştırma sırasında geçen hafta izlediğim national geographic'in maltada bir yeraltı tapınağı ile ilgili belgeselinde bir bilgi dikkatimi çekti. dahice bir mühendislikle akustik ses dinleyende tanırsal bir etki ve trans hali gerçekleştiriyormuş.6000 e yakın çocuğun inanılan şey için kurban edildiği söylendi. edilirken de transta olabilecekleri düşünülüyor.
bunu dinlerken yıllar önce gördüğüm bir rüyada gördüğüm yer zihnimde parladı. denizin ortasında hapishane gibi bir yerden bir çocukla kaçmaya çalışıyorduk. normalde yüzme bilmem ama yüzüyordum. acaba orası mı dedim ama belgeseldeki suyun altındaydı benim gördüğüm suyun üstünde. rüyalarımda çocukların ifadesiz duruşu transta olmalarını düşündürdü sonra. belki de yanlış bir yere bağlamaya çalışıyorumdur.

o bebekler cindi demeden fikir yürüten biriyle konuşmak ne büyük nimet :)

peki nasıl yapacağım bunu?

şu an elimdeki kitap da benzer şeyler söylüyor. masumane bir duygu ya da bilgi diğer tüm duyguları bloke edebiliyor. para pistir-gibi genelde çocuklara söylenen bir cümle kişiyi farkında olmadan zengin olmaktan alıkoyabiliyor. masumane bir şey yapıyor aslında bilinçaltımız bizi pis bir şeyden koruyor. milyonlara bilgi kirliliğinden doğru pürüzü bulup temizlemek çok zor. kendimi keşfetmek ve ihtiyaçlarımı bilmek ilk adım olabilir. hepimizin en büyük sorunu bu sanırım. alışılmış hayatların bizim için uygun olacağına inanıyoruz.