''Benim lafımın üzerine laf söylenmez'' ilkesini kendine benimsemiş erkeklerle anlaşabilir misiniz?

Eğitimime önem veririm, araştır, okurum, aynı zamanda maddi durumum oldukça iyidir. Lakin ben bir şeye karar kılmışsam ona kimse engel olamaz. Buna engel olmak isteyenler beni bu davamdan vazgeçiremez, aksine iyice hırslandırır. Benim lafımın üzerine laf söylenemez. Anneme bile bana hesap sormasını 18 yaşında yasakladım. Özgürlüğüme çok düşkünüm. Beni kısıtlayıcı her türlü söz ve eylemin karşılığı cezadır. Ayrıca üste çıkmak için birikimini ve gerekirse maddiyatını kullanır. Yani her yöndne baskın taraf. Bu tür erkekler hakkında ne düşünüyorsunuz.