Nasıl güçlü olunur?

Valla sana söylediğimi iyi dinle bak insanlar nankördür kıymet bilmez ve sen değer bildiğin kadar gözden düşeceksin bende bir zamanlar öyleydim iyi olmak yaramıyor insanlara insanlar sadece mutlu eden yalanları seviyor sende mutlu olup insanların sana ilgi duymasını istiyorsan değişeceksin öncelikle özgüvenini yükselt kendine güven sosyalleş seni takmayanı umursama üzülme seni üzmeye çalışanı sen daha kötü üz bak benim çevrem çok genişti ancak şu an sadece 1 kız arkadaşım var 3 tane de sağlam kardeşim gibi sevdiğim yıllanmış şarap gibi güzelleşen dostlarım var şu an ben mutluyum uğraşma mutlu etmek için çünkü o kadar nankörler ki seni enayi yerine koyarlar kullanırlar sonra yüzüne bakmazlar eğer gerçek ilgi istiyorsan saygınlık istiyorsan önce özgüvenini yerine koyacaksın sonra umursamaz olacaksın sonra nabza göre şerbet verip adamına göre muamele yapacaksın herşeyi bu kadar kafana takmayıp satın biraz kendini düşüneceksin sonra zamanla bu davranışları benimsedin mi emin ol etrafında insan kaynar sana yaranmak için

Bir zamanlar çok gülerdim, mutluydum, takmazdım hiçbirşeyi. Derdim yoktu diyebilirim. Çocuktum çünkü. Tek derdim sabah erkenden uyanmaktı. Sonra zaman geçti insanlarla tanıştım. Güvendim, aptallık ya. Öyle bir hayatımı s*ktiler ki o gün bu gündür kendime gelemedim. Herşeye gülen ben artık en ufak bir sorun karşısında pes ediyorum. Ayakta duracak gücüm kalmadı. Soğudum herşeyden, hayattan. Ne zaman birşeyi yapmayı istesem hevesem kaçar hemen peşine. Bunalıyorum her saniye. Oysa hep insanların mutluluğunu istemiştim. Anlamadım ki ne istediler benim mutluluğumdan. O günden sonra ne kimseye güvenebildim nede içten gülebildim. İnsanların dertleriyle ilgilenmekten kendi derdimle ilgilenemedim. Ne zaman biri selam verse saatler konuşasım gelir o insanla. Ne bileyim saatlerce konuşsam bıkmam. Anlatırım tüm dertlerimi. Bide gitme isteği var. Başımı alıp gidesim geliyo bazen. Herşeyi silerek, bitirerek. Tüm gemileri batırarak gitmek istiyorum bazen. Belki yeni bir limana yanaşırım ümidiyle. Ölümü bile çare olarak görmediğin gün oldu mu? Asıl çaresizlik bu işte. Çıkışın yok.
Ama var. O kadar derdi veren dermanı niye vermesin? Hiç ellerimizi açıp da dua etmedik. En azından ben etmedim. O kadar derdin içinde hep insanlardan kurtuluş bekledim. Derdi verenden dermanı hiç istemedim. Aptallık mı dersin yoksa cahillik mi bilmem.
Ne zaman canını sıkılsa için daralsa kimden yardım isteyeceğini bil yeter.
Gerisi zaten oluveriyo.

"Davranis olarak cok iyi bir insanim biri uzulse uzulurum hep yaninda olurum birsey istensim benden zar zor hayir derim. " bu yüzden güçlü değilsin hayır demeyi öğrenmen gerekiyor arkadaş çevrende bir otoriten olması gerekiyor. Ne olursa olsun kendini güçsüz duruma düşürücek hareketlerden kaçın ve kendine bir yol çiz. Sen başkalarının yollarına değil onlar senin bu yolunu bilerek seninle arkadaşlık kursunlar birşeyler yapsınlar.

Kimse senden daha üstün değil. Bu düşünceyi önce kendine aşıla, gerisi gelir. Ben de ergen yaşlarda öyleydim. Kasıntı, üstünlük taslayan tavırlarla gezen çoğu kişinin içinin boş olduğunu onlarla iki kelam edince farkettim. Farkedince olayın tamamen ''algı'' yaratmak olduğunu anladım. Şu an zihninde bulunan algıları yık. Gerisi gelecek, göreceksin.

Kendi yaşam tarzına, karakterine ve kendi değerlerine göre bazı kurallar belirlemelisin. Şimdi oturup bir düşün. Eline bir kağıtla kalem al ve hedeflerini, hayallerini yaz, nasıl yaşamak istediğini ve bunları niye yaşamak istediğini yaz. "Niye" dedim çünkü bunun cevabını verebilirsen ulaştığın cevap hayallerini ve hedeflerini daha anlamlı kılacak ve bunlar uğruna kendine otomatik kurallar getireceksin. Daha farklı ve daha güçlü bir kişiye dönüşeceksin. :)

Bunun çeşitli sebepleri var bunlardan biriside özgüven eksikliği. bir kaç yıl öncesine kadar senin kadar olmasa da hayattan keyif alamıyordum ama şu an özellikle şu zamanlarım gerçekten de keyifli geçiyor.

Eğer istersen özelden konuşabiliriz. Biraz da olsa rahatlamanı sağlayabilirim.

Seni en iyi ben anlarim ailem yok kız arkadaşım biriyle biseyler yaşadı ortada kaldı o halde kabul ettim afedersin seviyordum çünkü tam evlenicekken aynaya bak senle ben olucak seymi diyip saglimi yüzüme vurup gitti bulursan yolunu banada söyle

Bende bu yaşta olmama rağmen çok güçsüz zayıf hatta ezik biriyim hayatımı kazanamadım yaşamayı beceremiyorum cesaretim özgüvenim hiç yok ve sonuç evde kaldım

kendine bir amaç edin ve ona ulaşmaya çalış. kendine güvenli ol aynı zamanda. artık bilgi çağındayız internetten herşeye ulaşabiliyoruz. kendini geliştirmesi bir insanın çok zor değil artık

her kesin doğuştan bir karakteri vardır, onur insanla doğar insanla ölür sonradan kazanılmaz. o yüzden kendine haksızlık etme. seni senin yaptığın iyiliklerin sarsmış. fazla iyi olma kimseye de hak ettiğinden fazla değer verme...

Siz kendinize güvenin zamana bırakın yaşınızı bilemem ama eğer 18 civarıysa daha zaman alır karakter oturması