Kendimi berbat hissediyorum, ne yapmalıyım?

Öncelikle 18 yaşındayım ve 70 kiloyum. Boyumu merak edecek olursanız da, 169 um. Kendimden kelimenin tam anlamıyla nefret ediyorum. Güldüğüm zaman kendimden iğreniyorum, saçlarımdan tiksiniyorum, aynaya bakasım dahi gelmiyor. Çok çirkin vede aşırı şişman hissediyorum kendimi. 10. Sınıfa kadar hayatı çok fazla tiye alan bir tiptim. Herşeyle dalga geçer, eğlenir, kafama asla takmazdım ama herşey geçen sene başladı. 11. Sınıf oldum üzerime ders stresi bindi, ailemle aram berbat olmaya başladı okul yüzünden.. 10 kilo aldım bu sene, sivilcelendim.. Sağolsun babam gerekli olanları yapıp beni doktora götürdü her türlü kremi aldı iyi hissedeyim diye. Geceleri sivilce kremlerim etrafa bulaşacak diye rahat uyuyamaz oldum. Düşünsenize, uyurken bile rahat olamıyorsunuz. Kilo konusuna gelirsek de, yemek yerken o kadar kötü hissediyorum ki kendimi.. Bazen gaza gelip kendimi aç bıraktığım oluyor 4 günde 5 kilo veriyorum. Sonra yine kendi kendime birşeylere kızıp hıncımı yemekten çıkarıyorum bir oturuşta 3 kilomu geri alacak kadar çok yiyorum. Kilo da veremiyorum anlayacağınız. Her gece ağlıyorum uyurken. Bu düşünceler kafamdan çıkmıyor gitmiyor. Sürekli intihar etmek istiyorum. Evet çok şükür herşeyim tam. Yediğim önümde yemediğim arkamda, çok fazla arkadaşım var ne istersem alıyor ailem. Diyeceksiniz bu şımarıklık, bencillik ama değil. Ergenlikte değil bu. Berbat hissediyorum işte ya var mı ötesi? Kolum bacağım sakat değil, evim yok ya da ailem var diye kendimi harika mı hissetmem lazım? tarzım değil hissediyorum, kendimden nefret ediyorum ve çok çirkinim. Bu yolun sonu intihar gibi görünüyor. Şaka niyetine de olsa arkadaşlarım sürekli dalga geçiyor benimle. Yok kilom yok suratım yok bilmemne. İyice içime kapandım, suskun birşey oldum. Üstelik sınav senemdeyim ve neredeyse 84 gün kaldı. Derste
çalıştığım yok zaten. Lütfen birşeyler söyleyin biraz da olsa rahatlayayım çünkü olaylar dayanamayacağım raddeye geldi artık.