Sevdiklerimiz her şeyin sonunda bize neden düşman olur?

Ne kadar seversen düşmanlıkta o derece boyut atlar bana göre. Çünkü hayallerin vardir onunla beraber bir cok şeyi ona pay etmissindir. Onsuz olmaz bile dersin yeri gelir. Ya o gider ya sen ya sen suclusundur ya o bunlarin önemi yok önemi olan yasanmasini istedigin hayaller yarim kalmistir. Gönlünün en güzel yerini ayirdigin insanla yollarini ayirdiginda o kadar iyi biri değil diye kendini avutursun zamanla. Düşman gibi gormesen gidip boynuna atlarsin. Aşk ne kadar büyükse nefreti de o denli büyük yasarsin.

Yani herkes dusman oluyosa oklari biraz da kendi uzerimize cevirmek gerek. Belki guzel sevemiyoruzdur, belki sevmeyi bilmiyoruzdur kitapta yazdigi gibi. Belki severken boguyoruzdur. Bak aklima geldi"ayi, yavrusunu severken oldururmus" sozu.
Severken gozumuz donebiliyor, saygiyi, guvenmeyi unutup karsimizdakini bezdirebiliyoruz. Belki cok sevmemek, sevginin dozunu ayarlamak gerek..