Herkesten uzaklastim kimseyle konusmak istemiyorum neden?

Tüketim toplumunda iletişim adı altında kişinin enerjisini, zamanını tüketen çok fazla insan var. Birine kapını açıyorsun kişisel alanına kadar girmeye kalkıyor. 7/24 iletişimde olmaya çalışan bir arkadaşım aklıma geldi. Sabah gelir, uyku saatime kadar gitmezdi. Bu durum aylar sürdü. Neyse kurtuldum bu durumdan. Yeni arkadaşlıklar dedim. İlk tanıştığın insana hayat hikayeni en dibine kadar anlatmazsın. Ömrün yetmemiş sindirmeye karşındaki insana uyguladığın doz adil mi? Dert anlatmayı iletişim sanan da çok insan var. Bir de konfor alanın diğer kişilere oranla bir tık daha iyiyse her gelen seni arıyor. Dinlenmek için. Maddi manevi sömürüldüğümü hissettiğimde ve kişisel inzivaya çekilmeme fırsat verilmediğinde çıldırdım. Telefon ya uçak modunda ya kapalı. Kontör almıyorum. Wifi evde var ve canım isterse cevap yazıyorum. Aramaları açmıyorum. Kısaca tahammül edemiyorum. Tahammül etmek zorunda da değilim. Bir kişi iletişimden koptuysa öyle olması gerektiği içindir. Kitaplar var. Spor var. Kurslar var. Çevreyi en aza indirip haftada 1 kez bir arkadaş ile görüşmek iyidir. Fazlasını almayım. Bence sen de kafanı dinlemeye bak.

Ayni durum bende de var. Hic kimseyle gorusmek konusmak istemiyorum. Etrafimda hic insan olmayinca daha cok huzurlu oluyorum. Aileler arasi misafirlikten nefret ediyorum. Eve cok sık misafir gelirse odamdan cikmiyorum. Birisiyle 10 dk dan fazla sohbet edince sinirleniyorum. Evde ailede es dost akraba cok fazla yanimda durursa asiri rahatsiz oluyorum. Annemin ses tonuna 5 dk dan fazla katlanamiyorum. Hayatimda 2 arkadasim var. Onlarla yuz yuze gorusunce sabaha kadar konusuyoruz. Karsi cinsten biriyle sevgili olsam 3 gunde uzaklasiyorum. Tek tabanca yasiyorum dedikleri bu olsa gerek

Bende öyleyim dertleşmek istersen özelden yazabilirsin