Okulun açılmasını istemiyorum , resmen depresyondayım?

Ciddi anlamda okulun açılmasını istemiyorum. Son 2-3 haftamın kaldığını düşünmek beni aşırı strese sokuyor. Çünkü okulumu hiç sevmiyorum. Bulunduğum şehrin en iyi okulu olduğundan dolayı da annemler başka bir okula beni göndermek istemiyorlar. Ama çok ciddiyim kimse benin kafar nefret edemez şu okuldan. Okumakla ilgili bir problemim yok. Derslerle ilgilide yok. Aksine okumaya aç bir insanım. Fakat ortamını pek beğenmiyorum. Etraf hafif biyerleri kalkmış ve kendini çok akıllı sanan insanlarla dolu. Benimde öyle baskın bir kişiliğim yok. Okulun açıldığını düşünmek ruhsal olarak zaten dengemi bozmasını bırakın , kendimi yıpratmaya başladım. Gülüp geçip , gene klasik bir ergen diyebilirsiniz. Şahsen bende bunları okusam öyle derdim. Fakat cidden bulunduğum ortamı görseniz sizde gitmek istemessiniz. Ne yapmam lazım benim nu sendromdan kurtulmam için