İstediğim insan olamıyorum, çözüm?

Ben 18 yaşında bir ergenim diyebilirim. Konuya direkt giriyorum arkadaşlar. Kısa zaman önce kişiliğimde güzel bir değişim yaptım, çok şükür. İnsanlara çok daha iyi, cana yakın, mütevazı davranmaya başladım. Fakat daha fazlasını yapamıyorum. Bir aralar gerçekten kötü bir insandım, özellikle geçen yıllarda bir süre uyuşturucu kapanına girdim, şükürler olsun ki çıkabildim. Sonrasında, gündemdeki deyimle "piç" çocuk modeline en yakın insandım diyebiliriz. Sürekli kızlarla takılıyordum ve tabiki ergenliğin doruğunda olduğum için bu bana büyük bir haz veriyordu. Ego tatmini, mutluluk ve güçlü hissetmek içindi belki de, kim bilir... Dediğim gibi, yaklaşık bir ay oldu ve ciddi bir değişimle konuşma tarzımı ve 'piç' davranışlarımı zor da olsa düzelttim. Sorun şu ki, çok ezilen bir tipe dönüştüm. Ne ağzım iyi laf yapar, ne de laf sokmayı bilirim. Bulunduğum ortamda çoğunlukla benden büyükler olduğu için de hep küçük düşerim. Tek tük iyi arkadaşlarım olmasa intihara kadar giderdi bu olay. Düzgün arkadaş çevrem yok ve olmak istediğim, davranmak istediğim gibi davranamıyorum. Çok kasıntıyım her yerde. Doğal olarak istenmiyorum. Bu nedenle de kısmetim de kapalı şu sıralar. Oturup dertleşebileceğim, ne olacak bu ülkenin hali diyebileceğim birini istiyorum, etrafımda yok. Oysa ki herkes dengini buluyor çevremde. Bana söylenen şeyler ise; "yakışıklısın o yüzden çekemiyorlar, müzisyensin, sahneye çıkıyorsun, kıskanıyorlar" fakat durum bundan ibaret değil. Kendimi yaşamak istiyorum. Nasıl biri olduğumu kavrayabilmek, dikkat çeken bir insan olmak, saçma esprilerle kendimi düşürmemek ve istenen insan olmak istiyorum. Büyüklerimin, yaşıtlarımın, herkesin yorumunu bekliyorum. Şu hayatta herkesten öğreneceğim bir şey vardır illaki. Teşekkür ederim...