
Kaçmak isterseniz bazen, aslında bu kaçış insanın sadece kendinden saklanmaya yer aramasıdır.
Aynalarla küs olduğunuz, susmayı arzu ettiğiniz ve sadece sessizliği dinlemek istediğiniz oluyor mu?
Teşekkürler...

Nazan Bekiroğlu'nun Mimoza Sürgünü kitabından en sevdiğim bölümü paylaşayım bunun üstüne madem bende ;
''Bunu yazmak için ne kadar yorgun olmak gerekir? Bunu böyle söylemek için kaç yorgunluktan geçilmiştir? Kaç umudun kesilmesi, kaç haberin yalan, kaç habercinin kâzib çıkması lâzım gelmiştir? Ümit nasıl kesilmiş, bütünüyle iptal edilmiştir gelecek? Geçmiş zaten geçmiştir. Onca yangınlı şikâyet nasıl böyle dingin bir akşam suyuna evrilmiştir? Ve bir şarkıyı böylesi dinleyebilmek böylesi anlayabilmek için ne kadar yorgun olmak gerekir?
Bir yorgunluk kaç kişide tekrarlanır, katmerlenir, katlanır? Bir yorgunluk ruhtan ruha, bedenden bedene çarpa çarpa nasıl yankılanır? Öznesini değiştire değiştire nasıl çoğalır? Ve dahi ben’den sen’e geçse de hükmü aynı kalır. Yorgunum. Yorgunsun.
Şimdi sen çok yorgunsun. Her gün daha az şaşıracak daha az sarsılacak kadar. Bütün eski defterleri kapatacak ama yeni bir sayfa da açamayacak kadar. Bir ömür boyu can taşır gibi saklanmış sayfaları bulup çıkaramayacak, emanet cümlelere sığacak kadar. Anlatmaktan değil susmaktan. Yaşamaktan değil yaşamamaktan. O kadar yorgunsun.''
Yorulmaz mı hiç insan kendinden? Düğümlenmez mi boğazı, söyleyemedikleri yakmaz mı insanın canını? Sonra susmaz mı insan, o acıdan kurtulmak için yutmaz mı tüm kelimeleri.. Ve acımaz mı insan kendine.. Nefret etmez mi kendinden birde.. Yorulmaz mı hiç insan kendinden? Ne çok yoruldum zamanında bende. .
Ruh yorgunuyum, gönül yorgunuyum, hayat yorgunuyum, öğrenmek, bilmek, anlamak, anlamamış…
Yorgunluk benim genel halim. Bana, “Nasılsın?” diye soranlara, en sık verdiğim yanıtın “Yorgunum,” demek olduğunu keşfettiğim günden beri, daha bilinçli olarak “Yorgunum”. Şu memlekette yaşayıp da yorgun olmamak mümkün mü? Beden yorgunluğu dediğinden ne olacak, iki-üç dinlenmeyle geçer, ama ben aslında vatan yorgunuyum! Ruh yorgunuyum, gönül yorgunuyum, hayat yorgunuyum; öğrenmek, bilmek, anlamak, anlamamış gibi yapmak, düşünmek, hissetmek, tanımak, tanık olmak, katlanmak, anlayış göstermek, görmezden gelmek, üzerinde durmamak, idare etmek, üzülmemiş görünmek, alışmak, alışamamak, sabretmek, katlanmak, beklemek yorgunuyum. Tam da artık bu memlekette hiçbir şey şaşırtamaz beni sanırken, her seferinde yeniden şaşırmak yorgunuyum.
bazen yoruluyorum kendimden ben...
boş bir mezar bulsam icine girecegim o derec. e.
sahi bulunurmu boş mezar?
Cevap
15Cevap
Ben genelde verdiğin tarife uyarım hem iyide hissettirir bazen..☺ Bazen sorumluluklar yoruyor insanı kendinin ki yetmezmiş gibi bide başkaları için çabalaman emek vermen ve bazen kıymetsizleştirilmesi bu kim olursa olsun böyle olur.. bide beklentiler var insanı gülümseten kalbini pır pır attıran ama yime bazen hayal kırıklıklarına gebe olan..
İnsan bıkar kendinden bazen ama aslında varış yine kendinedir iç yolculuk kendi başınalığın kalbimle kimsesizliğin huzuru sessizliğin melodisi düşüncelerin yeşilliği.. Arada gerekiyor yani en azından bana 🙈😅
İnsan en çok kendinden yorulur. Hiçbir insan içindeki sarmaşıktan kaçamaz ve öyle anlar gelir ki o sarmaşık seni boğar. Hele bir de içsel yaşıyorsan, bir amelenin bir aylık yorgunluğu senin saniyelerindir artık. Kaçmak istersin seninle gelir, kurtulmak istersin daha da sarılı...
Cok olur ama insan kendinden kacamaz bir türlü cok kacmak istemisimdir kimsenin olmadigi yerde sadece ben denizin huzur veren manzarasina dalarsin gecmisi kotu anıları unutmak istersin herseyden yoruldunu dusunursun sadece dinlenmek istersin ama gecmisin golgesi pesimizi birakmaz insan yoruldugu korktugu seylerle yuzleserek kurtulabilir kacarak degil
cok edebiyat icerikli olmus bu ya :D ama cok oldu bunu bil
Çok çalkantılı bir hayatım var, kalabalık, gürültülü, insan yığını olan. Bu yüzden iş çıkışı mutlaka 2-3 saati kendime ayırır, arabayı sessiz bir yere çekip, yalnızlığın keyfini çıkartırım.
eskiden olsa evet derdim. lakin artık hayır. hayatın gidişine göre şekillenir duygular. bu da onla alakalı. lakin yorulmamalı. çünkü hayat direnenler için güzel
En çok kendinden yorulur ya zaten insan.
Başkasına akıl verebilirsin, dinleyebilirsin, ama kendine ne desen kar etmiyor ki;
İnsan en çok kendini yorar..
Yoruldum...
https://i.hizliresim.com/ngLdjR.jpg
eh tabi herkesin oluyor
ama rastladığım sorularında dikkat ettiğim genel olarak bu havadasın
hayatı biraz ciddi yaşıyor gibi
Evet oluyor. Nereye kacarsak kacalim sonucun da kendimizden yine de kurtulamiyoruz.
şu an tam olarak bu durumu yasiyorum. Bu yuzden yasadigim sehiri bile terk edicem...
Kensimle celismem barisifim ama kacmak istedigim zamanlar oluyo
Aynalara küsersem, susmayı tercih edersem, sadece sessizliği dinlemek istersem; ipler kopuyor.
Toplayamıyorum, bu sulara hiç girmemeyi tercih ediyorum..
şu an fazlasıyla kaçmak istiyorum
Kendimi yoruyor, tüketiyor ve bitiriyorum
Su an... Kacasim var.
yorulur, tükenir. kendinden bıkar insan
Bazen yalnız kalmak iyidir
alaskayı gitsem
Oluyor arada bir...
yorulur tabiki
Eskide kaldı
Evet oluyor.
Yorulur
Her zaman.
Her gün hem de..
Evet yorulur
yorulur
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?
En İyi Cevaplar