Bazen her şeyi bırakıp gitmek istiyorum, uzaklara ..
Sizde de oluyor mu ?
Sizde de oluyor mu ?
bugünlerde herkes gitmek istiyor
küçük bir sahil kasabasına, bir başka ülkeye,dağlara, uzaklara...
hayatından memnun olan yok. kiminle konuşsam aynı şey... her şeyi, herkesi bırakıp gitme isteği.
öyle "yanına almak istediği üç şey" falan yok. bir kendisi. bu yeter zaten. her şeyi, herkesi götürdün demektir.
keşke kendini bırakıp gidebilse insan. ama olmuyor. hadi kendimize razıyız diyelim, öteki de olmuyor.
yani her şeyi yüzüstü bırakmak göze alınamıyor.
böyle gidiyor iste. bir yanımız "kalk gidelim", öbür yanımız "otur" diyor. "otur" diyen kazanıyor. o yan kalabalık zira. iş, güç, sorumluluk, çoluk çocuk, aile, güvende olma duygusu... en kötüsü alışkanlık. alışkanlığın verdiği rahatlık, monotonluğun doğurduğu bıkkınlığı yeniyor. kalıyoruz. kuş olup uçmak isterken ağaç olup kök salıyoruz.
evlenmeler...
bir çocuk daha doğurmalar...
borçlara girmeler...
işi büyütmeler...
bir köpek bile bizi uçmaktan alıkoyabiliyor. misal, ben... kapıdaki rex'i bırakıp gidemiyorum. değil bu şehirden gitmek, iki sokak öteye taşınamıyorum. alıp götürsem gelmez ki... bütün sokağın köpeği olduğunun farkında. herkes onu, o herkesi seviyor. hangi birimizle gitsin? "sırtında yumurta küfesi olmak" diye bir deyim vardır; evet, sırtımızda yumurta küfesi var hepimizin. kendi imalatımız küfeler. ama eğreti de yaşanmaz ki bu dünyada. ölüm var zira. ölüme inat tutunmak lazım. inadına kök salmak lazım. bari ufak kaçışlar yapabilsek. var tabii yapanlar. ama az.
sadece kaymak tabakası.
hepimiz kaçabilsek...
bütçe, zaman, keyif...
denk olsa. gün içinde mesela...
küçücük gitmeler yapabilsek. ne mümkün. sabah 09.00, aksam 18.00. sonra başka mecburiyetler. sıkışıp kaldık. sırf yeme, içme, barınmanın bedeli bu kadar ağır olmamalı. hayatta kalabilmek için bir ömür veriyoruz. bir ömür karşılığı bir ömür yani. ne saçma. bahar midir bizi bu hale getiren? galiba. ben her bahar aşık olmam ama her bahar gitmek isterim. gittiğim olmadı hiç.
ama olsun... istemek de güzel.
Oluyor,imkanın varsa,gidersin de...en azından düşüncenle,benliğinle uzaklaşırsın:)
Göl kenarında,yemyeşil doğada,ağaç bir eve gitmek isterim ben.
Teşekkür ederim,hayırlı mutlu günler inşaallah:)
Mutlu olmak,bazen canın acısa da,kaçamasan da mümkün ama yine de gitmek güzel olurdu...
ruhunun hakkında konuşalım beynin kalbin ve düşüncelerin...
ruhun hazin bir boşlukta gibi ama asıl nedeni bir boşlukta olman değil kirlenmemiş düşüncelerinden kaynaklı bir durum bu...
aslında olmaması gerektiğini düşündüğün gün içinde bir çok şey yaşıyor olma ihtimalin yüksek kişilik olarak dingin bir hayatı seviyor gibi.sin..
olumsuzluklar seni derin düşüncelere götürebiliyor
işin güzel tarafı derin düşüncelerinden kaynaklanan kötü şeylere yönelme durumun pek yok buda senin ağır başlı olmanı sağlayan kadınsı yanının ağır basması ile tamamlıyor
tatlı sözlerden hoşlanıyorsun hatta dünyada mutlu olmanın çok kolay olduğunu düşünüyorsun fakat yaşadığın olumsuzluklar seni çok fazla düşünmene düşüncelerinin içinde kaybolmana ve hiçbir çözüm bulmadan tekrar düşünelerinden çıkmana kadar sürüklüyor
zamanı boşa harcamak gibi
lakin yüreğinde hep bir umut kıpırtısı söz konusu hayatın boyunca bu git gelleri yaşama olasılığın yüksek erkek seçimindede belli bir müddet sonra hata yapmış olduğunu düşüneceksin çok sık olmakla birlikte ama sevindirici yanı annelik duyguların çok sağlam bir yapıya oturacak sanırım Allah zamanı kullanarak seni çok iyi pişirecek kıvama getirecek lakin sen bir çok şeyi geri plana atmak zorunda kalacaksın hayatında ne varki çocuklarını çok iyi yetiştirecek bir kıvamda olacak kadar bilgi yüklü olacaksın
hiçbir zaman sendeki ümit asla ve asla körelmeyecek ... kalbinde çocuksu bir yanın var ve her zaman orda olacak seni hiç terketmeyecek...
sanırım...
edebi yönün çok fazla gelişecek ...
başka insanların kendisini sevmeyeceğini düşünen insanların aklına bu düşünce sık sık gelir. bu tarz insanlar genellikle çok yoğun kaygılı olurlar, özellikle ilişkilerinde ve diğer konularda da kararsızlıklar yaşarlar. arkadaşlarının, partnerlerinin, ebeveynlerinin onları yeterince sevip sevmediğini düşünürler. kendisine yeterince sevgi gösterilmediğini hissederler. ve bu durum yoğun bir haksızlığa uğramışlık hissi yaşatır.
sık sık kendilerini sevilmeye değer görmedikleri olur. ve bu durum çok stres yaşattığı için bir süre sonra mücadele edilemez bir hale dönüşür. en iyi çözüm bırakıp gitmek, çekip gitmek, kaybolup gitmektir. çünkü zaten kimse sevmemiştir yada sevmeyecektir. kişi ıssızlığı istemektedir. oysa zaten hayatı da ıssızlığın içindedir yada ıssızlığa sürüklenmektedir.
insanlar sosyal canlılar olduğu için bu ıssızlık yoğun stres sebebidir, çözüm ise bunu derinleştirmek yani çekip gitmek değildir. kaygılardan kurtulmaya çalışmak, kendini sevmeyi öğrenmek önemli adımlardır. insan kendini sevemez ise başkalarını da sağlıklı bir şekilde sevemez ve başkalarınında kendisini sevmesine engel olur. sevgiyi haketmediği düşüncesiyle hareket ettiği için onu sevmek cesareti göstermiş insanlara inanmakta güçlük çeker ve bu süreç karşıdakini de incitecek sonuçlara dönüşür. sonuçta kendini gerçekleştiren kehanettir; sevilebilecek biri olduğuna inanmıyorsan seni seven olmaz.
bu tarz düşünce tükenmişliğin sınırlarına yaklaşınca gelişirken daha iyi zamanlarda ise "hadi beni konuşalım" düşüncesi hakim olabilir.
Cevap
174Cevap
ama bazı zamanlarda bunu şiddetle hissediyor insan
hayat aslında hissettiklerimizi yaşayabildiğimiz ölçüde var olduğumuz bir yol.
düşündüklerimizi yapmak bizi başarıya veya dünyevi bir tatmine ulaştırsa bile, hissetmediğimiz sürece gerçekten mutlu olamıyoruz "düşünerek istediklerimizi" elde etsek dahi.
çünkü düşündüklerimiz dünyadan algıladıklarımızın yansıması aslında.
oysa hislerimizi programlayamasak ta kolay kolay,saklayabiliriz,bastırabiliriz ama yok edemiyoruz. çünkü onlar gerçekten kendiliğinden orada olanlar.
bir çiçeği kokladığımızda, güneşin batışını veya gökyüzünün görkemli güzelliğini izlerken veya bir kadının ve aşkın gözlerinin içine bakarken hissettiklerimizi veya hissedeceklerimizi programlayamıyoruz.
çekip gitmek istiyorsa içimizde bir şey, korkmadan çekip gitmek lazım belki de, ne kadar uzağa olursa olsun.
gerçekten sevenler, nerede olursak olalım mutlu olmamızı isteyenlerdir ki, zaten onları mutluluğun peşinden giderken üzmek mümkün değildir.
bu hayatta tek gerçek olan şey mutluluktur çünkü, ve asla hataya düşüp mutluluğun önüne engeller koymamak gerekir diye düşünüyorum.
asla "yarın" diye birşey yok, yarın yaşamaya devam edeceğimizi kim garanti eder?
sadece hazır olmak var, insan hazır olduğunu hissettiğinde her ne istiyorsa o gelip kendisini bulacaktır zaten. önemli olan kendi zihnimizdeki engelleri yok etmeyi başarmak.
yapılması gereken bu ise ,sanırım o an geldiğinde geriye kalan tek şey onu takip etmek sadece...
Bu sıkıntının baş kaynağı teknolojiyle online yaşıyor olmaktan kaynaklanıyor.Teknolojinin çökmesini kimse istemez fakat teknolojinin olmadı ortamlarda zaman harcayın biraz. mesela telefon yada bilgisayarınız evde bırakın çıkın ve bunu 3-5 kişi olarak düzenli olarak yapun. Mesela yaz aylarında her cumartesi pazar teknolojiyi evde bırakın ve sahili gören bir yerde 3-5 kişilik bir buluşma gerçekleştirin.3 ay sonunda sizi bunalıma sokan şeyin teknoloji olduğunu göreceksiniz.Teknoloji hayatımızı o kadar basitleştirdiki neredeyse yaşamak bile fazlalık gibi gelmeye başladı bazı insanlara.
28 yaşındayım farkına vardığım olaylardan biriside bu soru başlığı..
Bir anda herşeyi bırakıp çekip gitmek istesende peşini bırakmıyorlar bumerang gibi seni takip ediyor..
Kaptanın Seyir defterinden Tavsiye-1
-Mezara kadar yaşayacağız,kaçmak isteyeceğiniz her ne varsa iyi yaşamaya çalışın, son nefesinizi verdiğinizde yine sizinle beraber olacaklar.
Minicik bir KASABADA olsam..!
Yağmur yağsa, çatıda TIK-TIK yağmurun sesini duysam..!
Pencereden baktığımda, GRİ bir DENİZDE bana baksa;
Hüzünlü DALGALARIN sesine dalsam..!
İçeride SOBA yansa..!
ÇAYDANLIK sobanın üstünde; CAMLAR buğulanmış,
ÇAY kokusu bütün ODAYI kaplamış olsa..!
Bir elimde KAĞIT olsa, bir elimde KALEM, yazsam;
İçimin tüm kirini akıtsam SATIRLARA..!
Eski bir RADYODA " Özdemir Erdoğan" çalsa..!
Ve, "İkinci Baharı" yaşasa GÖNLÜM, o MÜTHİŞ şarkılarla..!
YÜREK rahat olsa, HUZUR olsa; AŞK olsa,
Ve; varsa bir KADİR KIYMET bilen,
İşte "O" yanımda OLSA...!
evt, depresyondayken gecmiste. insan ozamanlar dusuncesiz. sadece kendini dusunuyor, baska kimseyi degil. bencesin. iyi ki yapmamissim. sevdiklerimi cok uzerdim ve kayip ederdim. ben ailemi cok seviyorum. ii ve kotu gunlerimde hep yanimdalar ve ellerinden geldigi kadar yardim ediyorlar bana. bende ayni karsiligi onlara veriyorum. iyi ki varlar. onlar benim canlarim.
Hemde Nasıl.
Ama Gidemediğim İçin Sanada bi önerim olacak
Ayda aralıklı olarak 3 Gün Telefon internet vs vs iletişim aletlerini kes ve hiç kimseyle konuşma sadece saglam bi Müzik listen olsun ama kulaklıkla filan değil O Küçük Müzik çalarlar var USB çalıştıran onlardan biriyle takıl kimseyle görüşme insanlarla filan yat kalk evin içinde gez Emin ol bi sonraki güne çok iyi bakacaksın ve kendini çok iyi hissedeceksin.
Çok değil 10 günde 1 Gün
selam:::
bu herkeste belli dönemlerde olabilir lakin bunun en önemli sebeblerinden biri ruhunuz ve yaşadığınız hayatın eşdeğer olmadığı görüşünün sizde düşüncce olarak beyninizde yer etmiş olmasıdır...
bilmek istediğim şu soruya cevap verirmisin...
en sevdiğin ilk 3 renk nedir en sevdiğinden başlayarak yazarmısın ?
Evet oluyor, bazen insanlardan , yaşamdan sıkılıyorsun , ya şuralardan çıkıp gitsem , başımı alıp dağlara çıksam diyorsun. Ama olmuyor , Gitsen acaba oralarda da rahat olabilecekmisin ? Önemli soru bu !... Bence en iyisi sorunların üstesinden gelebilmek , başa çıkabilmek bunun içinde mücadele etmek gerekiyor.
Günlük yaşamın içerisinde bazen anlamsızlık yaşadığımız hayatı ve kendimizi ,yaptıklarımı sorguladığımız anlar her kesin yaşayabileceği bir duygudur.İşte bu noktalar ,kriz anlarında en çok neyi,kimi nereyi neleri bırakıp gitmek istediğimizi düşünürsek aslında farkında olmadan bize angarya ya da yük olan durumları,şeyleri fark etmiş oluruz. Bırakıp gitmek istediği genelde anlamsızlık duygusunun peşinden gelir bazen yaşanabilir ama kronikleştiği durumda depresif bir hal alabilir.
bende bi dönem cok oldu. Herseyi herkesi birakip gidip kendime yeni bir hayat kurmak istedim. Ama neden böyle düsündügünün sebebi önemli. Seni mutsuz eden ve böyle düsünmene sebeb olacak seylerden uzak dur. Gitmesi gereken sen olmamalisin. Ve sunuda düsün, gittigin yerde hersey iyimi olcak? eger aci cekiyosan inan nekadar uzaga gidersen git pesinden gelirler. En iyisi savasmak sonunda kazanan sen olursun.
hiç bi halta yaramıyor gitsende düşüncelerin yanlız kaldığında yanlızlığın ile aynı şekilde devam ediyor düşündürmeye, sadece zaman ve mekan farklı yaşanmış oluyor değişik insanlar ile tanışıp gecenin karanlığı çöktüğünde ya daha sarhoş olman gerekiyoryada yanlız kalmaman gerekiyor ama nihayetinde ne olursa olsun yanlızlığın ile başbaşa bırakacak bir gece geliyor ve yete bu kadar olaya uzaktan baktığım dönüp çözeyim diyor ve koyuluyorsun yola dönüyorsun geriye
evet hemde öyle bir oluyor ki hiç kimseye hesap vermeden haber vermeden sorgulamadan sorgulanmadan kimsesiz beni kimsenin bulamayacağı uzak kafamı dinleyebileceğim bir yerlere gitmek istiyorum yanlız kalmak istiyorum ama yapamıyorum genelde böyle durumlarda uyuyorum :(
Hem istemiş hem de yapmış biri olarak imkanlarınızı hazırlayıp hayatta en az bir kez yapın diye tavsiye edeceğim bişey ::::) çok rahatlatıcı, insan o zaman kendini gerçekten özgür hissediyor, " bugüne kadar bir köleymişim meğer" diyesim geldi dedim o gün ::::)
Bazen öyle gitmek istiyorumki uzaklaraa hiç kimsenin olmadığı bir yere inan imkanım olsaydı şimdi gitmiştim bile ama insanailesini düşünüyor ne halle girecekler ama eğer bir gün ben tek kalırsam bunu yapıcam ve gidicem en uzaklaraa kimsenin olmadığı bi yerde hele insan birisini sever yha insan o kadar çaresiz olur ki her gün allahtan ölmeyi ister...uzaklar yetmez..
merabalar. evet aynı şey bendede oluyo. özellikle evde bunaldığım zamanlar oluyo. evde herşeyine karışılıyosa. okulda kimse seni beğenmiyosa giyimini kuşamını sürekli eleştiriyolarsa insan aynaya baktığında kendisini güzel bulmuyorsa ve en önemliside evde sana değer verilmiyosa işte öyle zamanlarda herşeyi bırakıp gitmek geliyor içimden. herşeyi boşlamak herkese arkamı dönüp gitmeyi bazen çok istiyorum.
Mesela şu an. Artık dertlerden sıkıntılardan bıktım. Çekip gitsem izimi adımı yurdumu herşeyimi kaybettirsem. Gitmiş deseler. Kaybolmuş deseler ardımdan. Merak etseler. Merakta kalsalar. Huzuru bulsam. Arkamda şehrin gürültüsünü, sabah yalnızlıklarını, telaşlanmaları, sevmeleri ve özlemeleri bıraksam. Hayalimi ve umudu gersem şehrin üstüne. Ve işte üstümden ceketimi çıkarır gibi sessizce çıkarsam ve atsam. Bir ah'ım kalsa geride. Ve ben kendimi de unutsam gitsem...
Olmaz mı hayatın her dakikası ayrı yoruyor ayrı sıkıyor nefret ediyor insan hayattan ve insanlardan her şeyden uzak kalmak yaşamak istiyor. düşünüyoru bazen gitsem ne olur ne değişir neler olur giderim gitmesine de ya arkamda bıraktıklarım sevdiğim insan üzülmez mi demez mi neden bırakıp gittin diye en kötüsü de kimden kaçıyorum sevdiklerimden mi? kendimden mi ?
Her şeyi yakıp
yok etmek istiyorum
Sonra küllerimden yeniden doğmak
Hayata yeniden başlamak
karşılıklı sevdiğim değer verdiğim kişiler hep olmuştur bu durumdayken bırakıp gitmek bencilliktir bana göre.
en kötülerinin peşinden sürüklendiğini bilmeden herşeyi bırakıp gidenlerin düşüncesini anlayamadım zaten.insan herşeyi bırakabilir ama kendini bırakamaz.
evet..şu an..cikar yolu bulamadimda bide üstüne kendimi yapayalniz hissettigimde..
hayat o kadar acimasiz ki..evet hersey sinav ama bazen gücümün sonuna geldini hissediyorum güvendigim her insan bana sirt cevirdigi icin..
evet birçok kez oldu. en yakın arkadaşım gel gidelim madem sıkıldık dedi ailemi bırakamadım. ama o gitti.. hemde kimseye bişey demeden 5-6 ay nerede ne yaptı bir ben biliyordum. ama bu duruma düşmek istemezdim
Ben oldum olası öyleyim sebebi de çok sevdiğim bir şeyden bile çabuk sıkılıyorum, bir şeyin heyecanı bende çabuk bitiyor o yüzden hem sıkılırım bir gün gideceğim buralardan derim buna benzer çok farklı düşüncelerim oldu, halada olmuyor değil.
Bakkala diye çıkıp bi 10 yıl eve uğramayasım var sorun şu ki evde beni bekleyen birisi yok ...
Evet bi gün evdekilerden dolayı tak etmişti kendi ayaklarım üzerinde durup evi terketmeyi düşünmüştüm valizimi hazırlayıp çıkmaya hazırlanıyordum ki annem yoldan çevirdi çaresizdim pişman olmaktan korktum..
Ben denedim onu... Pılımı pırtımı toplayıp Marmaris'e gittim... Memurluktan istifa dilekçemi bile vermiştim ama 2 gün sonra baskılara boyun eğip geri döndüm... Öyle kolay iş değil her şeyi bırakıp çekip gitmek...
Oluyor.. Sonra Müge anlı ve Yalçı Abiyi hatırlıyorum... Gelir bulurlar falan.. Vazgeçiyorum hemen..
bazen, bir süreliğine oluyor bana da.
yüksek bir dağın uçurum kenarında bir ağaç hayal ediyorum, bu uçurum çok geniş bir vadiye bakıyor yemyeşil bir vadi. ben ağacın dibinde oturuyorum manzaraya doğru bakıyorum, rüzgardan başka hiçbir ses yok. bazen ürkütücü oluyor ama hayali bile rahatlatıyor beni.
Allah hiç kimseyi çaresiz bırakmasın. her insan hayatında olumlu olumsuz şeyler yaşar an gelir herşeyden vazgeçmek istersin kafana takmamaya çalış es geç gitsin :)
hiç sorma ya oluyo bendede , lan diyorum atla arabana tek başına gidebildiğin yere kadar git o sırada Sıla'dan Kafa nereye biz oraya şarkısı geliyo aklıma dahada hevesleniyorum :)) ama olmuyo , yani benim şartlarım buna engel , ama yakında olucak ya artık yeter dicem işte o zmn o şarkıdanini gerçekleştricem kafa nereye ben oraya =))
bende oldu fakat temelli bir gidiş değil, 2 ay yurt dışına kaldım, Türkiye ile ne telefon ne internet ile iletişime geçmedim sadece haftada bir kez ailemi aradım iyi olduğumu haber verdim o kadar. İnsan dinleniyor ve kendini dinliyor, dönüş yolunda daha güzel ve sağlam kararlar alıyor.
olmazmı ya bazen herseyden sıkılıyorum hayatım çok monotonmus gibi geliyo ama sonra düsünüyorum hayat kısa ve bir kez geliyorum herseyi yasayalım carpe diem :D
Evet oluyor :D yalnızken yada otobüste kulaklığı kulağıma takıp müzik dinlerken aklıma geliyor herşeyi bırakıp gitmek ve beni merak etmelerini istiyorum beni özlemelerini istiyorum.
Arada kabarıyor o duygu. Evi bırakıp okulun yurduna koşasım geliyor, yalnız hayat da güzel sanki. İnsanlıktan ya da insanlık sandığımız gudubetten yaka paça silkip kaçasım geliyor...
Gitmek cesaret ister ufaklık.
Gidecegin yer neresi olursa olsun.
Sevdiklerinle arana mesefe girince.
Varış yerinin hiç bir anlamı kalmaz.
Gitmek yerine seni bu hislere iten sebeplerin üzerine gitmek daha yapıcı oluyo.. Bir kaç başarısız denemeden sonra kaçıp gitmekten daha güzel olduğunu anlayabiliyosun..Değişime açık olmak güzel
olmazmı ama sonra diyorumki içimden hayatın bana hala mutluluk borcu var bunun için istediklerimi almadan bir yere gitmicem ilk önce mutlu olcam sonra başımı alır giderim...
ewet hemde çok taa içimde hissediyorum bu duyguyu gitmek ama çokkkkkkk uzaklara herşeyi arkamda bırakıp ve hatta aklımı kalbimide ardımda bırakıp herşeye sıfırdan başlamak
5-6 yaşında yapmıştım, anca halamlara kadar gidebildim
o zamanlar kıta değiştirmiş gibi bi hissiyat içindeydim ama
yanlız basıma gıtmek ısterım kımsenın benı tanımadığı bı yere gıtmek ıstıyorum herseye sıl bastan baslamak ıstıyorum
Hep isterdim.Bir zamanlar babannemlerle aynı apartmandaydık bazen çekip onlara giderdim.gece gece başka gidicek yer yoktu naapayım .
İstiyorum, bazen ölmek istiyorum. Ama sonra hazır olmadığımı düşünüyorum. Eğer hazır olsam ölüm beni korkutamaz, bilakis onun üzerine yürürüm.
oluyor tabi ama oakdar yalniz ve özgur bi insan degilim, ben biraksamda, beni birakmayan insanlar var hayatimda.. ailem gibi :)
burdaki yaşantımın iyi olacağından umudumu kestiğimde çekip gitmeyi çok istiyorum; ama gidemiyorum tabii
Çok istedim sadece şöyle bi kafa dağıtmak istedimde sonra dedim oğlum kafamı kaldı dağıtcak boş boş konuşmada otur oturduğun yerde ve hala oturuyorum :)
su an en cok istediğim sey bu uzaklara gitmek cok uzaklara onun yuzunu bi daha asla gormeyeceğim kadar uzaklara
Çoookkk oldu .. hatta Bir ara uzaylı varsa beni kaçırsın dedim.. hayata lektrik su telefon kredi borcları olmadan balsmak istedim :))
istemekle kalmadım gerçekleştirdim ama eskiyi daha çok özleyip eskiye döndüm... İlk başta cazip geliyor ama sonra ait olduğun yere dönüyorsun sevdiklerini özlüyorsun...
eğitim ve daha birçok şey için gittiğim yeri bırakıp hayata sıfırdan başladım
başlıyorum hatta,
değişik bir tecrübe değişik bir duygu
evet... ama istemekten oteye gecemiyorum her defasinda..
Düşündüm ama nereye? diye düşündüm sonra bu fikrimden vazgectım. Bu lanet dunyanın her yerı aynı. Her yerde yavsak var.
evet oluyor bazen canım o kadar sıkılıyıor ki genelde eski yasadıklarım aklıma geldikce yasadiğim yerden kacip gidesim geliyor
Evet ve yapiyorum bunu :) ama nasil yapiyorum arabaya atlayip 2 bira alip hic bilinmedik yerlere gidip muzigimi acip birami yudumluyorum ilac gibi :) denemeni isterim
Her şeyi bir yana bırakıp dağlara çekilme planım var. Ama yemiyor henüz.
Çoook :) Para biriktirip yurtdışına kaçıp gitme , arabayı alıp full benzin atıp orta şeritten yol boyu bilmeden gitmek hep bu gelir aklıma arada bi trafikten eve dönerken düşünürüm yarı yolda dönerim :)
umarım herkez hayalindeki yere gider, ve bunu başardıklarında, gerçekten istediklerinin bu olmadığını anlarlar.
uzaklara degilde. bir anda her seyi birakip onun yanina gitmek istedim :)
Depresyon, sıkılmışsın sen hacı. Değişiklikte fayda var, sağlam bi değişiklik süper oluyo
oluyor.ama gidemiyorum.maddi manevi planlarda yapıyorum herşey yerinde ama gidemiyorum.
şuanda bile herşeyi herkesi bırakıp çok ama çoookkk uzaklara gitmek istiyorum...
oldu çektim gittim uzaklara da ama farketmedi kendimi kafamdakileri geride bırakamadım gittiği yere benle geldi herşey çözüm olmadı..
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?
En İyi Cevaplar