İstediğin olmuş, ama sen beklerken başka biri oldun mu?

Bir zamanlar, dilediği her şeyin tam istediği anda gerçekleştiği büyülü bir dünyada yaşayan biri varmış. Kapıyı çaldığı an ardına kadar açılır, aklından geçirdiği her dilek saniyeler içinde avuçlarına düşermiş. İlk başlarda bu kusursuz hız ona kendini dünyanın en şanslı ve güçlü insanı gibi hissettirmiş.
Ancak zamanla garip bir sessizlik çökmüş içine. Emek vermeden kazanılan zaferlerin tadı yavanlaşmış, beklemenin o tatlı heyecanı yerini derin bir boşluğa bırakmış. Sabretmeyi bilmediği için elindekilerin kıymetini anlayamamış; çünkü kaybetme korkusu ya da ulaşma çabası olmadan hiçbir şey gerçek anlamını bulamamış.
Sonunda anlamış ki, insanı büyüten ve hikayesine ruh katan şey dileklerin hemen gerçekleşmesi değilmiş. Asıl mucize, o bekleme yolunda döktüğü ter, öğrendiği sabır ve hedefine ulaştığında dönüştüğü o yeni insanmış.

Son söylediklerin hariç diğerlerini anlamadim ama hayat bu, bazen vazgeçeriz bazen bir sabah güneşiyle her şeye yeniden sarılırız. Bazen iyi olamiyorum..

Beni kimse üzemez, dur tacımı düzelteyim

Sadece yorumlarda yapabilirler zaten. Tanımak istemeyen yargilayan buyursun hodri meydan. Sadece bazen hüzünlenirim..

Sevindim adiniza beyefendi

Sonu böyle bitiyor hep maalesef...

Umutsuzluk hep bizimle yakamızı birakmiyor

Bu mu?

maalesef..