İnsanlara çabuk güvenen biri misin?

Eskiden olsa önüme gelene tüm kalbimi açar ilk dakikadan her lafına inanırdım ama yediğim ağır kazıklardan sonra o saf hallerimi tamamen toprağa gömdüm. Bu devirde insanlara babanın oğluymuş gibi erkenden güvenmek sırtına kendi ellerinle hedef tahtası koymaktan farksızdır. Kimsenin dışarıdan görünen o tatlı diline veya yapay kibarlığına bakıp hareket etmeyeceksin çünkü herkes ilk başta melek rolü oynamaya bayılıyor. Karşımdakinin ne olduğunu çözene kadar araya aşılmaz duvarlar örüyorum ufacık bir açığını veya samimiyetsizliğini yakaladığım an ise arkama bile bakmadan bağımı koparıyorum. Kısacası insanların iki süslü lafıyla hayatıma sızmasına izin vererek kendimi bir daha asla yıpratmam...

eskiden öyleydim maalesef, herkesi kendim gibi bilip çabuk inanıyordum ama yediğim kazıklar akıllandırdı artık kimseye öyle kolay güvenmiyorum herkesin niyetini bi süre izliyorum sonra mesafe koyuyorum

Genelde insanlara karşı pek güvensizlik sorunu yaşamadım

Güvenmiyorum artık özellikle kadınlara, kadınlardan korkuyorum

Sana hiç güven olmaz dostluk vefa nedir bilmezsin çıkar amaçlı insan kullanırsın asjsjaj